OC-Hike
Hiking-site.nl SHOP

OC-HIKE (aka Asfalt-hike, aka A50-hike)

OK, modderige schoenen aan de kant, natte kleding uithangen, een lekker bakkie koffie en dan nu het reisverhaal... Want er is twee dagen gebikkeld in typisch Hollandse omstandigheden, altijd goed voor een hoop pijntjes, maar natuurlijk voornamelijk leuke ervaringen.

Het begon op het parkeerterrein bij het station in Ede. In principe ging het daar al mis, aangezien de routebeschrijving ons naar een met glas bezaaid zanderig terrein leidde, daarom kozen velen toch voor het luxe geasfalteerde terrein daarnaast. Bij de kennismaking bleken er twee rookies mee te lopen: Sanne en ondergetekende (Harry). Ook werd de naam OC-hike eer aan gedaan. Een stevig ontbijt van Oliebollen, Champagne en beschuit met blauwe muisjes (ter ere van Lluc) was de ideale start voor een goede hike.
Na wat asfaltkilometers doken we de bossen in. De individuele wandelsnelheden lagen nogal uit elkaar, iets dat strategisch werd opgelost door de voorste wandelaars structureel eindjes om te laten lopen. Zodoende bleef de groep compleet en werd er na een paar uurtjes een bakkie gedaan op de plek waar zo'n 60 jaar terug Operation Market Garden begon. Pieter maakte indruk op de nieuwelingen met zijn echte filterkoffie terwijl de parate kennis van Nico (en zijn gps) al deed vermoeden dat de hike wel iets langer zou worden dan 15 kilometer.

Iets verder werden hoogtemeters overwonnen door de beklimming van de uitkijktoren, waar echte wilde zwijnen werden gespot. Of waren het nu wilde varkens? Enfin, met een kilometer of 15 op de teller was er rust in de vorm van een lunch-cafe in Otterlo. Diverse omeletjes werden met of zonder bloot geserveerd in een authentieke veluws-chinees cafe.
De route liep zo'n 8 kilometer door het park "de Hoge Veluwe", waarvoor we per persoon 6 eurootjes moesten tellen. De dienstdoende ambtenaar bleek te kunnen tellen (12 personen is minder dan 20), geen humor te beschikken en geen liefhebber van whisky te zijn, en zo werd de volle mep braaf betaald. Hoewel nog geopperd werd om dan toch maar de bekende witte fietsen te ge/misbruiken werd er uiteindelijk toch maar gelopen over de geasfalteerde paden. De OC-hike werd dus even een asfalt-hike.

Na 25 kilometers in spijkerbroek (hulde!) moesten we Arnoud achterlaten bij een bushalte. Met elf hikers ging het naar de camping de Pampel te Hoenderlo. Richard's stelregel om de tent op te zetten in het daglicht bleek niet haalbaar. Een zeer gecompliceerd boekingsysteem maakte het inchecken nogal lang duren, waarbij Sanne zo actief stond te wachten dat ze ter plekke werd gedoopt tot "duracel-konijntje".In de schemer werd een tentenkamp van Nallo's opgezet, met een verdwaalde Coleman erbij. Pieter bleek een geweldig gastheer met een 3-gangen menu dat bijna opging tot verbazing van een ieder. Om warm te blijven werd in een knusse kring rond een kaarsje gezeten, met wat flesjes whisky als hulpmiddel, hoewel je volgens Sanne alleen maar afkoelt van sterke drank. Hoe het ook zij, het smaakte goed. Het was wel een beetje koel buiten, maar gelukkig zette Ruud tijdens het koken een stukje Veluwse campinggrond in de hens: lekker warm.

Hikers zijn bikkels, maar als het begint te regenen en je toch op een vijf sterren camping zit, dan moet je natuurlijk gebruik maken van de middelen die je hebt... in dit geval een ruim washok met vloerverwarming. Schoenen uit, voetjes op de vloer en heerlijk sippen aan de schotse zachtheid terwijl de meest vreemde uitspraken gedaan werden. Onder ander over het onderwerp "does size matter?", waar een niet nader te noemen hike-ster wist te melden dat het niet om de grootte ging, als-t-ie de randjes maar wist te raken. Hierop werd door de mannen wijselijk niet ingegaan, maar de toon was gezet.

De avond werd natuurlijk weer gevuld met stoere hikingverhalen, daarnaast heeft Richard kinky foto's gemaakt van zijn hiking-partner in legging en op het gebied van extreme-ironing zijn er weer grenzen verlegd. Toen de whisky op was werden er nog erg dubieuze medische handelingen besproken, maar hiervoor geldt: je had erbij moeten zijn .

Zachtjes tikt de regen tegen het zolderraam, maar dan anders. Een vochtige, grauwe waas hangt in de lucht en doet zelfs deze ervaren hikers in het comfortabele washok vluchten voor het ontbijt. Alleen Pieter hield de hiking-spirit hoog door met gevaar voor zijn tent een pannetje havermout-deluxe klaar te maken in de voortent. Het smaakte overigens heerlijk. Met frisse tegenzin op weg naar Arnhem, volgens Pieter 15 kilometer, de meesten rekenden daarom al op 22 kilometer. Geteisterd door regen en wind stapten we weer het bos in. Na een stukje dennentakken-happen ging het via de Woeste Hoeve en de wild-wissel over de A50 naar een enigszins beschut lunchplekje in een doorweekt bos. Hier bleken de extra kilometers van gisteren toch hun sporen na te laten. Een grote groep vond het wel welletjes en wilden bij Terlet de bus pakken. Samen uit - samen thuis, dus werd gekozen voor de snellere asfalt-route langs de A50 om de bus te halen (na 15 afgelegde kilometers). Terwijl de meute op de bus ging kozen enkele bikkels ervoor om na die asfaltkilometers toch de ongerepte natuur op te zoeken.

Drie helden (Pieter, Sanne en Harry) trokken daarom de Veluwezoom in, alwaar de ruige natuur op hen wachtte. Dwars door regenvlagen en modderige paden werden de laatste reserves verbruikt. Bij het doorsteken van een diepe plas werd het nut van gamaschen ook voor Harry duidelijk (blub). Terwijl bij de heren het licht langzaam uitging stapte Sanne kwiek door en werden in mum van tijd nog zeker tien kilometers afgelegd. Hiken in het stadscentrum leek ons minder geslaagd, daarom bracht de bus ons tot het Beugel-cafe waar de drie doorzetters een warm onthaal wachtte ("jeemig, waar bleven jullie nou?" en "zijn jullie er nu pas?"). Eindelijk zitten, bijkletsen en een heerlijk hapje eten. Nadeel was wel dat de pijntjes zich nu openbaarden en dat het marstempo om de trein te halen niet echt lekker voelde, maar jullie weten het: Pijn is Fijn en No Pain, No Gain!

En als je een uurtje later enigszins vermoeid onder dezelfde wild-wissel doorrijdt met 140 km/uur, overheerst een voldaan gevoel. Dit is zeker voor herhaling vatbaar, maar dan iets meer back-to-basic?

Harry

Foto's van deze hike zijn erug te vinden in de foto-albums.


Hiking-site.nl op Twitter




Share/Bookmark
homezoeken op deze sitetop van de pagina
Vertel vrienden over deze pagina

Laatste wijziging: 25-01-2021

Hiking-site.nl is een site voor actieve buitensporters, wandelaars en hikers die op zoek zijn naar informatie over materiaal, routes, navigatie, EHBO, tips en tricks, avontuur, wandelen, outdoor en buitensporten. Nieuw op deze site?
Lees dan eerst eens rustig deze pagina met informatie over Hiking-site.nl!
[home] [linken naar Hiking-site.nl] [adverteren op Hiking-site.nl]