Bereik mobiele telefoon in Lapland


Status
Niet open voor verdere reacties.
Dag,

Wij willen binnenkort een deel van de Kungsleden in Lapland gaan lopen. Kan iemand mij vertellen of daar bereik is met de mobiele telefoon, zodat we contact kunnen houden met het thuisfront?

Bedankt, Ineke Bos
 
Steun Hiking-site.nl door aankopen te doen via de volgende links (een kleine commissie op aankopen zijn de verdiensten):


Het antwoord is: Nee, geen bereik. We kregen nog een paar sekonden bereik in Nikkaluokta en toen pas in Abisko weer. Dit klopt ook met de informatie van de organisatie van de Fjällräven Classic. Wel zijn er onderweg hutten op elke 15-20km met een lijntelefoon die voor noodgevallen gebruikt kan worden.
Groeten,

Boelo
 
Ik vind het juist altijd verrassend waar je in Zweden (ook het noorden) nog WEL bereik hebt. Dan ben je de hele dag niks menselijks tegen gekomen, heb je 's avonds bij je tentje (het enige moment dat ik m'n mobieltje even aanzet) ineens weer bereik.

Ik zal zeker niet zeggen dat het overal is, maar zo af en toe een keertje naar huis bellen moet toch wel kunnen, volgens mij. Ook afhankelijk welk stuk Kungslede je loopt. Ik denk dat hoe zuidelijker hoe beter het bereik is.

Groeten, Arjen
 
Ik heb het Padjelanta-leden gelopen (iets westelijk gelegen van het Kungsleden) en ook daar anderhalve week lang totaal geen bereik gehad, zelfs niet op de hogere toppen daar.

Groeten Damien

PS: het is wel een ontzettend mooi gebied!
 
Bedankt voor jullie reacties. Ik denk dat we voor de zekerheid een wereldontvanger meenemen. Dan kunnen we zonodig opgeroepen worden via de ANWB. Laten we hopen dat we dat ding voor niets meesjouwen.
Groet, Ineke
 
Sander,

Bedankt, goede link, ook voor Noorwegen en andere landen. Heb nu een goed idee van het stuk van mijn route deze zomer waar ik geen bereik heb. Dat lijkt mee te vallen, nu nog exact de GSM-dekking op de kaart plotten, en dan kan ik uitmaken of het de moeite waard is om aan een satelliettelefoon te denken of niet (ik trek waarschijnlijk alleen).

gr. Joop
 
Op zich prima dat iemand berijkbaar wil zijn in zijn vakantie. Kan daar een heel goede reden voor hebben. Maar het valt mij op dat vooral de huidige generatie overal berijkbaar wil zijn.
Ik had vroegeh ook wel een wereldontvangertje mee maar liet die al spoedig thuis.
Heb wel een mobiel maar geeft me geen extra veilig gevoel als ik die mee neem. Eigenlijk neem ik die alleen mee om smsjes van thuisfront te ontvangen over familie. ( ouders zijn op leeftijd )
Liefst ben ik onberijkbaar tijdens tochten in mijn vakanties. Enig risico loop ik dan natuurlijk wel, dat neem ik voor lief.

Neem m'n mobiel wel mee als ik ga paragliden omdat dat een risicovolle sport is en de mogelijkheid bestaat dat je ergens in onbewoond gebied land.

Ben wel benieuwd naar de mening van anderen over het mobiel-gebruik in vakanties. Is het leeftijd gebonden? Geeft het je een veiliger gevoel? Is het ook veiliger, denk aan berijkbaarheid..........

Peter
 
Als je met z'n tweeën bent, vind ik dat een telefoon niet zoveel toevoegt. Als je kampeerspullen bij je hebt en er gebeurt een ongeluk, kun je de gewonde goed inpakken en in de tent leggen terwijl de ander hulp gaat halen. Deze persoon zal veel verder en harder kunnen lopen dan normaal als er druk achter zit. Je hebt zo'n telefoon dan niet echt nodig.

Als je alleen op vakantie gaat, vind ik het wel fijn om een telefoon mee te hebben zodat je af en toe in de bewoonde wereld een berichtje kunt sturen om te laten weten dat je nog leeft. In de hoop dat ze je komen zoeken in het juiste gebied als je uiteindelijk niet terugkomt. Maar ik zou niet bereikbaar willen zijn voor telefoontjes van thuis. Daar ben ik niet voor op vakantie. Ik zet ook tijdens tochten de telefoon ongeveer 5 minuten per dag aan om SMSjes te downloaden en verder staat ie uit.

Linda
 
>Ben wel benieuwd naar de mening van anderen over het
>mobiel-gebruik in vakanties. Is het leeftijd gebonden? Geeft
>het je een veiliger gevoel? Is het ook veiliger, denk aan
>berijkbaarheid..........

Ik heb em bij me en zelfs met extra batterij (van een eerdere foon, zelfde merk) zou ik meer dan twee dagen weggaan. Ik ga vrijwel altijd alleen, hoewel ik graag mijn man had meegehad en hij ook graag had meegegaan. Mobieltje staat vrijwel continue uit, maar s avonds proberen we elkaar altijd even te bereiken. In buitenland met sms, in binnenland met een belletje.

Ik zet em wel eens aan als ik ergens met weergaloos uitzicht aan een net zelfgezette bak chocomel of thee zit. Foto'tje MMSen naar t thuisfront, meestal met de afgezaagde maar niet minder gemeende "Was je maar hier" eronder.

Maar dat trekt weg na een paar dagen, dan is het enkel nog mn schoenen, mn rugzak, mn tent en ik. Dan moet ik er echt over na gaan denken, dat ik nog iets moest doen, ohja, even een sms dat alles io is. En waar ik nu ben. Want thuis ligt de verwachtte route gekopieerd, zodat manlief weet waar ik ongeveer uithang ICE.

Was ik single geweest, dan stond ie wrs never aan, enkel voor een weerbericht, een noodoproep of wanneer ik werkelijk niet meer kan uitvinden waar ik ben met kaart en kompas (route66 met gps op dat mobiele stukje techniek). Maar dat is me nog niet overkomen en ik betwijfel of dat ooit zal gebeuren, want ik loop meestal gewoon aangegeven routes en ben nog niet desolater geweest dan een bergje in Kärnten. En dat mag de titel desolaat niet eens dragen. :)

Oh, en ik ben 35 en doe vrij veel met t mobiele verlengstuk van mijn oor. MP3, dictafoon, agenda, sms me een ongeluk, mms doet ook mee, ik bel er zelfs mee, een flutfoto zo af en toe (voor die mms natuurlijk) en ik ben blij dat mijn man een andere provider heeft waardoor we niet kunnen beeldbellen, anders was ik al blut geweest.

Maar als ik wegben, gaat na enkele dagen idd de knop om... dan is die foon niet meer belangrijk.
 
Peter,

Uiteindelijk gaat het er volgens mij om waar je jezelf het prettigst bij voelt. Wanneer mensen zich enorm onbehaaglijk voelen wanneer ze niet bereikbaar zijn, is het vakantie/onspannings gevoel veel hoger wanneer je een mobieltje bij je hebt.

Wanneer ik er over nadenk merk ik dat het erg afhankelijk is van het soort tocht dat je maakt. Tijdens een wintertrekking in een geheel verlaten gebied vind ik het belangrijk om voor noodgevallen een communicatiemogelijkheid te hebben (zo heeft de praktijk uitgewezen...). Heeft naast het eigen lijfsbehoud ook te maken met het gevoel van verantwoordelijkheid voor het gezin dat thuisblijft. Dat is dan eigenlijk altijd een sateliettelefoon omdat een mobieltje in berggebieden een vals gevoel van veiligheid geeft. De kans dat je ingeklemd tussen 2 bergen op het moment-supreme toch geen bereik blijkt te hebben is dan aanzienelijk.

Zomer's voel ik me, ook solo, zeker genoeg in bijna alle omgevingen. Ook is de kans dat je dagenlang niemand tegenkomt dan veel kleiner.
Een mobieltje gaat dan vaak toch wel mee om af en toe nood-oproepen te kunnen checken. Dan gaat het dus niet om zekerheid voor mezelf, maar voor het thuisfront dat weet dat ze mij in noodgevallen (met vertraging van 1 a 2 dagen) kunnen bereiken.

Sander.
 
Mhhhh, ik heb het al eens ergens genoemd.
Een mobieltje heeft in bergachtig en verlaten gebied al menig levens gered.
Niet omdat ze geen bereik hadden maar alleen vanwege het feit dat een brandend display van je mobieltje, op zo'n 3 km afstand nog goed zichtbaar is met nachtzicht apparatuur.
Handig om te weten.

D'Oude Vos.
(Zo, nu een Vosje).
 
>Een mobieltje heeft in bergachtig en verlaten gebied al menig
>levens gered.
>Niet omdat ze geen bereik hadden maar alleen vanwege het feit
>dat een brandend display van je mobieltje, op zo'n 3 km
>afstand nog goed zichtbaar is met nachtzicht apparatuur.

Dus dan ga je er vanuit dat in een noodsituatie 'de wereld' wel weet dat je in problemen bent en je 's-nachts komt zoeken met nachtzicht apparatuur?

Fijn als dat lukt maareh is dat dan ook onderdeel van je eigen calamiteitenplan? Of is het fijn dat als-al-het-andere-mislukt je hoop kunt houden.....
 
Als ik de bergen in ga, laat ik altijd ergens een route en tijdsschema achter.
Kom ik niet opdagen binnen bepaalde tijd, word er door die mensen wel de nodige hulptroepen ingeschakeld.
Dit valt dus onder het hoofdstukje voorbereiding.

D'Oude Vos.
(Zo, nu een Vosje).
 
Peter,

Ik vind het mensen opsporen via het display van hun mobieltje met nachtzichtapparatuur echt te ver gezocht om in een normale voorbereiding mee te nemen, en de kans op succes erg klein. Ik zou zelf niet eens weten hoe ik het display van mijn mobieltje continue moet laat branden.

Je opmerking over het achterlaten van routeinfo is wel een heel interessante. Wordt hier naar jouw (of anderen) mening echt iets mee gedaan? Mijn ervaring is dat in de zomer de meeste berggebieden de hutten te druk zijn om actief iets met deze gegevens te doen. Achterlaten van je trekking gegevens wordt alleen gebruikt voor het geval er door anderen (thuisblijvers) wordt gesignaleerd dat je vermist bent. Dan kan men aan de hand van je inschrijvingen terugvinden bij welke hut je als laatste geweest bent of waar je volgens je schema ongeveer zou moeten kamperen. Maar dan zijn we vaak al een behoorlijk aantal dagen verder voordat de zoekaktie gestart wordt.

Wellicht is dat anders wanneer je laat weten dat je aan touwen gaat hangen, toppen gaat beklimmen en verwacht 's-avonds in dezelfde hut terug te komen.

Groet,
Sander.
 
Sander.

Je moet hem ook niet continue laten branden.
Pas als je een helicopter hoort, doe je hem aan.
En ookal is de kans klein.
Het is in ieder geval een kans.
Gewoon iets om in je achterhoofd te houden.

Thanks Boele.
Erg nuttig om te weten.

D'Oude Vos.
(Zo, nu een Vosje, mobieltje uit, ik wil niet gestoord worden).
 
Tja nou ten eerste omdat ik er ook fotos mee maak, vandaar ook mijn net geposte vraag op het andere prikbord. En verder smsjes te sturen naar de vriendin die thuis zit. En ja, daar heb ik behoefte aan ook als ik ergens onder mijn tarpje ligt. Ik ga namelijk niet hiken omdat ik niet bij haar wil zijn en ik neem haar ook niet mee want ik wil haar ook niet lastig vallen met hikes van meerdere dagen dat doe ik wel met vrienden.

We leven nu eenmaal in het informatie tijdperk. Dat houdt in dat je dingen deelt met anderen op het moment dat je het aan het doen bent en niet later als je weer thuis bent (met een vervelend lange diashow). Als je op het topje van een berg staat is dat toch leuk om te delen met het thuisfront.

Ik kan me bijvoorbeeld ook wel eens mateloos ergeren aan het niet tot mijn beschikking hebben van wiki of google op een hike. Zo heb ik wel een een discussie gehad of Aarde of Mars groter was en toen was wiki/google best makkelijk geweest.

Eins
 
>Je opmerking over het achterlaten van routeinfo is wel een
>heel interessante. Wordt hier naar jouw (of anderen) mening
>echt iets mee gedaan?

Ik schreef al: "even een sms dat alles io is. En waar ik nu ben. Want thuis ligt de verwachtte route gekopieerd, zodat manlief weet waar ik ongeveer uithang ICE."

Nou is dat in mijn geval tot nog toe erg simpel, want ik heb altijd nog een beschreven of gemarkeerde route gevolgd als ik alleen ging. Maar toch, ik ga in mijn uppie en het enige wat mijn man wil, is dat ik elke dag even contact opneem als t even kan. Ik ben al blij dat hij me niet thuis op een stoel vastbindt. :)

Ik denk overigens ook, dat het gewoon slim is om ergens je planning achter te laten. En dan is 'ergens' een plek die vertrouwd genoeg is, een thuis. Berghutten en plaatselijke politiebureaus doen meestal pas wat met de in het logboek beschreven info, als een ander alarm slaat.

Zo heb ik met mijn truthikejes (vergeleke met Groenlandcrossings of Afrikatrekkings) toch altijd een ICE in mijn mobiel staan. Als ik nou eens ergens een hersenpudding oploop en niet meer uit mijn woorden kan komen, hoeft enkel het mobieltje in de telefoonlijst gezet te worden, en in vrijwel ieder land zijn de letters ICE (In Case of Emergency) bekend bij reddingsdiensten, politie, ambulance, etc. Hij staat in het eerste scherm, dus bovenaan.

Kleine moeite waarvan ik hopelijk nooit gebruik hoef te laten maken.

Weer een hele lap tekst. Maar mijn achtergelaten route-info wordt idd nauwkeurig bijgehouden.
 
Steun Hiking-site.nl door aankopen te doen via de volgende links (een kleine commissie op aankopen zijn de verdiensten):


Of ga naar de bergwacht, in de plaats waar je begint.
In Garmisch Partenkirchen zitten ze, tegen over de springschans.
Niet vergeten je weer af te melden, als je terug bent.

D'Oude Vos.
(Zo, nu een Vosje).
 

banner 468x60
Beleef jij plezier aan Hiking-site.nl?
Overweeg dan een (eventueel maandelijkse) vrijwillige donatie te doen via onderstaande knop:


Status
Niet open voor verdere reacties.
Steun Hiking-site.nl door aankopen te doen via de volgende links (een kleine commissie op aankopen zijn de verdiensten):

Hardloop
banner 468x60
Bovenaan