Ik wil...


Status
Niet open voor verdere reacties.
...
Ja, "ik wil" ja.
Het schijnt dat je dat zo niet zou moeten zeggen, tenminste, dat zei mijn moeder vroeger altijd. "Jij hebt niks te willen."

Maar ik wil wel! Ik wil een knetterend koude dag, met knisperende rijp op iedere halm, met met rijp beslagen dorre bruine blaadjes die nog standhielden aan de bomen, diepblauwe luchten nadat de egale grijze deken waaruit een witte laag sneeuw is neergedaald is overgewaaid en wolkjes voor mijn gezicht bij iedere ademtocht.

Ik wil er op uit, ik wil mijn schoenen aantrekken, een paar laagjes aantrekken en voor de rest wil ik even helemaal niks anders dan het gestage geknerp horen van de bevroren halmen die ik onder mijn schoenen wegstap.

Ja toch wel, ik wil de nevel zien die over het water hangt vroeg in de ochtend, ik wil een vlucht ganzen over me heen horen wieken, ik wil zelfs wel een vleugje houtvuur ruiken, een zweempje van nog nasmeulende kolen van gisteravond.

Ik wil ook langs een stroompje lopen waarin het water tussen de beijsde zijden doorloopt, de druppels blinkend aan een paar pegels, het spetteren horen. Ik wil zelfs weer eens die korte hoofdpijn voelen als ik de heldere koude ochtendlucht iets te diep opsnuif.

Ik wil een zwerm staartmezen in de boomtoppen boven me horen piepen als ik tussen de kale berken loop, de koeien in de weide zien dampen en ik wil met mijn billen op een boomstronk zitten als ik mezelf een bak dampend hete thee inschenk.

Ja, dat wil ik.
 
Steun Hiking-site.nl door aankopen te doen via de volgende links (een kleine commissie op aankopen zijn de verdiensten):


Je moet niet willen, je moet doen!

vrije vertaling van: "Do, or do not. There is no 'try.'" :)

grtz
Henk
 
Mooi geschreven Anna! De meeste hikers zullen het gevoel dat je beschrijft wel herkennen.

het wordt koud komend weekeinde, dus wie weet...
 
Ik wil.....meer dan 30 graden, wat tropisch bos, kleurige vogels in de lucht, iedere dag mooi weer...

Guess what? Dat heb ik volgende week !

Groetz,
Dennis

- Zoals Henk al zei: je moet niet willen, je moet doen! -
 
Het werd een knappe stap door regen en natte sneeuw met als enige crispy onderdeel: mijn oren. :) Ik ging mijn scooter opghalen die gemaakt was en deed dat met een omweg langs veel water tussen veel bomen over een landgoedje of twee en eindigde met nog een toegift terug naar huis, aangezien het onding niet gemaakt bleek te zijn.

Kwam nog wel een andere wandelaar tegen die net als ik met een blije grijns onder zijn hoed (ik had mn BC op) een groet uitwisselde. Wat kunnen mensen toch raar zijn. :)
 
... dat het hard gaat sneeuwen. Doe mij maar een halve meter erbij.

Vorige week is er wat gevallen, maar we het wordt nog leuker met nog meer sneeuw.
 
Mooi verhaal Anna, lekker bijkomen in de rust van het alleen zijn ;-)

Dinsdag a.s. staat er voor mij een tocht van 30 km op stapel, gewoon mijn "vaste" rondje Kreekrakdam. En stiekem hopen op een paar uur baggerweer en thuis afgemat bijkomen onder de hete douche.

Straks in ieder geval nog een uurtje of anderhalf de donkere regenbuien in, weer eens met een omweg van werk naar huis lopen en de nieuwe 50mm lens eens in het donker testen..
 
Beuh :(
Nachtdienst, 3 nachten werken, 3 dagen vrijwel geen daglicht zien.
Per nacht wordt je lamlendiger, duffer, uitgebluster en als dan maandagochtend om 07:00 eindelijk na 7 dagen werken het langverwachte (mid)weekend begint ben je zo gaar als maar zijn kan.
4, maximaal 5 uurtjes slapen, met moeite en branderige ogen je bed weer uit om 14:00 uur en je branderige slaapogen met behulp van veel koffie open, en met harde muziek jezelf wakker houden, anders slaap je weer niet niet vannacht.
Na het eten volgt een mega dip, maar wat aanrommelen om wakker te blijven en dan in de avond (eigenlijk te) veel wijn of bier drinken om de komende nacht een paar uur te kunnen slapen.

Maar dan dinsdag....hangerig kom je uit bed, rond een uur of 8. Ontbijten en dan de maar even doorzetten en aankleden, liezen invetten, zeemloze fietsbroek aan en daarover heen de G1000 broek.
Een paar laagjes afsealen met een gore-texje, warme muts op, en dan de deur uit.
Eerst een mooie 2 kilometer door de polder, een modderig en glibberig bospaadje, en helaas ook even door een industriegebied heen.
Dan een stukje zeedijk, en uiteindelijk de Kreekrakdam op.
8 km recht toe recht aan eenzaamheid. Wat watervogels, misschien nog wat schapen en een enkel binnenvaartschip. Vol in de wind, wie weet wat regen en een temperatuur van slechts een paar graden boven nul. De moderne windmolens bij de sluizen zijn nu nog ver weg maar vanaf daar veranderd het landschap weer. Oude zeedijken, een stukje langs de Zeeuwse weg en dan snel weer de bossen in. Mijn thermosflesje is allang leeg, een bak koffie en een cup a soupje, meer haal je er niet uit, maar dat geeft niet. Er is rust in mijn hoofd, mijn lichaam vertelt me dat het wel weer goed zit ondanks de pijntjes en krampjes zo nu en dan.
Nog 2 uurtjes en dan ben ik weer in Bergen op Zoom, waar koffie wacht, wellicht een warme snack en dan de laatste loodjes richting huis.
Thuis ben ik moe, maar lekker moe! Niet dat hangerige, duffe maar gewoon moe. Bezweet, koud en hongerig.
Een welverdiende warme douche over mijn lijf voelen en een uurtje later warm en droog aan een simpele pizza en een Trappist zitten doen me alle pijn, mijn geschaafde liezen en zere voeten vergeten.
een rondje wat ik al zoveel vaker heb gelopen en hopelijk nog veel vaker zal lopen...

Het wordt in ieder geval de route voor de komende Nachthike in Oktober of November 2009
















Yr DDraig Goch

Rob Plas
http://www.twenot-forums.nl
 
Nog een dan maar, mijn wandelwereldje is klein momenteel, maar juist daar is soms zoveel plezier aan te beleven.

Donderdag jl: Avonddienst.
Beginnen om 3 uur in de middag, half 3 binnen zijn.
Dus lekker om 1 uur de deur uit, en via wat mooie paadjes naar mijn werk gewandeld. Ik denk dat ik er een kilometer of 6 van heb gemaakt.
8 uur werken en dan om 11 uur de verlossing; weer naar huis.
Het regent flink, maar ik ben behoorlijk ingepakt. eerst zo snel mogelijk uit de industrie en het bijbehorende verkeer weg en dan de donkere bosrand om het industriegebied in.
Dat valt even tegen: het pad is recent tot blubber gereden door tractoren en er is flink gekapt.
Het pad is een grote glibberpartij En ik zie nauwelijks waar ik loop. Zwaar vermoeiend en toch ergens wel leuk.
Er hangt een vreemde door nevel en stammen gefilterde lichtgloed, afkomstig van de naastgelegen industrie en de sfeer twijfelt tussen spookachtig en sprookjesachtig.

Met een laatste glijer kom ik de bosrand uit wankelen en dan sta ik op het asfalt van een doodlopende boerenweg.
Deze weg loop ik op mijn gemak uit, midden op de weg, er kan immers toch geen verkeer van achteren me komen.
De felle Rotweiler van het eerste woonhuis langs deze weg die me eerder deze week tegemoet kwam en pas na "vriendelijke" aansporing van mij weer opdonderde slaapt nu kennelijk diep. Gelukkig maar, ik zie dat het tuinhek wagenwijd open staat en ik heb geen zin om weer scheldend achter dat beest aan te moeten rennen om hem weg te jagen.
Na een half uurtje ben ik bij de Tholense Weg aangekomen en nu kan ik kiezen: in 15 minuten rechtstreeks naar huis of een onverharde omweg nemen waardoor ik er een uurtje stevig doorwandelen aan vast plak.
Het is inmiddels droog geworden en ik weet dat ik geen gekke dingen hoef te verwachten qua paden of wegen.
Dus de keuze is snel gemaakt en ik stap de weg over en ga rechtsaf het landbouwweggetje op. Het is bijna volle maan, maar op een gloed in de bewolking na merk je daar niets van. Op het gezoem van een paar hoogspanningsmasten na is het doodstil en ik stap stevig in gedachten verzonken door.

KWIIEEEEET!!!!!!!!!!!!

Aaaaah, pokkebeest. Een verschrikte Kievit gaat er met veel lawaai van vlak voor mijn voeten vandoor en ik verwens de verenbaal naar Afrika.

In de verte doet het grootlicht van een auto me realiseren dat de bewoonde wereld weer in aantocht is, nog even en ik loop door de straten van mijn dorp. Het is er stil, op een enkele TV in een woonkamer na is er totaal geen beweging en ik ben weer thuis.
De modderspatten zitten tot aan mijn knieen op mijn broek, mijn schoenen laat ik maar even in de achtertuin staan en dan zit het er weer op. even douchen, een herhaling van het late journaal en een glas rode wijn. Bedtijd na een prettig einde van een verder weer standaard werkdag.
 
>KWIIEEEEET!!!!!!!!!!!!
>
>Aaaaah, pokkebeest. Een verschrikte Kievit gaat er met veel
>lawaai van vlak voor mijn voeten vandoor en ik verwens de
>verenbaal naar Afrika.

Schater!! Doet me denken aan die keer, dat ik in Wales ergens over een ongemaaide weide stapte, een meter of twee langs zo'n ondoordringbare haag vandaan. Ik liep schuin omhoog en schuin naar rechts geheld en had al een dag niemand gezien op wat schapen na toen ineens onder mijn voeten zowat een fazantman luid toeterend en met veel vleugellawaai opvloog en ervandoor ging.

Eerst hevige schrik en een hart in mijn strot, vervolgens een vloek en het dier nakijken, want ze zijn toch wel fascinerend mooi om daarna nog een half uur lang alsmaar inlachen uit te barsten.

Het leven is mooi in je eentje met niemand anders om je lastig te vallen dan jezelf.
 
Steun Hiking-site.nl door aankopen te doen via de volgende links (een kleine commissie op aankopen zijn de verdiensten):



banner 468x60
Beleef jij plezier aan Hiking-site.nl?
Overweeg dan een (eventueel maandelijkse) vrijwillige donatie te doen via onderstaande knop:


Status
Niet open voor verdere reacties.
Steun Hiking-site.nl door aankopen te doen via de volgende links (een kleine commissie op aankopen zijn de verdiensten):

Hardloop
banner 468x60
Bovenaan