( Info ) Cairngorms in de herfstvakantie van 2006


Status
Niet open voor verdere reacties.
Een verslag van mijn tochtjes door de Schotse Cairngorms in de periode van 19-10 / 29-10 -2006

Met het vliegtuig naar Aberdeen. Vandaar met een huurauto naar Braemar is in goed 1,5 uur te doen.
In Breamar geparkeerd op de Linn of Dee parkeerplaats. Kosten 2 pond ongeacht aantal dagen.
De tocht begon op 20 oktober. Bewolkt met soms een spatje en ZO windje. Van de parkeerplaats naar het NW, langs rivier Lui Water. Een prachtig begin. Na 3 km. afgeslagen naar NO de Clais Fhearnaig, kloof door. Aan het eind kwamen we weer in zo’n mooi open dal, Glen Quoich, met heel oude Scots Pines.
Van daar naar het N. De rivier over d.m. stepstones. We verlaten de bomen en komen in het kale bergland van de Cairn Gorms. Daarna gaat het karrenpad omhoog en over in een voetpad. Niet super steil maar langzaam en doorgaand stijgend richting N naar Beinn A Bhuird. Op 1100 m. trok het helemaal dicht in de mist en stopt het brede pad. Met kaart ( 1:25 ) kompas en hoogtemeter / gps horloge blijven we onder de top en gaan richting N. Omdat het inmiddels 17 uur is geweest en het snel donker word moeten we een plek voor de tent en bivakzak zoeken. We zitten op een helling. Na enig zoekwerk vinden we een plek waar de herten een stuk gruis vlak hebben geschraapt. Met wat graafwerk lukt het ons om net voordat het echt donker is de tent en zak op een plateautje te krijgen. Water halen we uit een beekje vlakbij. Het weer is omgeslagen. De dikke mist is regen geworden maar gelukkig staan we iets beschut tegen de O wind, door de berg. Natte kleding. Een koude,vochtige nacht. De volgende ochtend nog steeds mist. We breken op en willen naar het pad wat ten N van ons veel lager op de berg begint en naar de River Avon loopt. Zelfs met alle navigatiemiddelen blijkt dat niet eenvoudig. Lopen, worstelen, door diepe zomp, heide, stroompjes etc. Na enkele uren zitten we laag genoeg om onder de mist / wolken verder te kunnen zien. We zitten te veel naar het O om het pad op te zoeken. Dan maar via de rivier en de bergflank naar het begin van het pad bij de Avon. De rivier kan je hier gemakkelijk oversteken met een voetgangersbrug. Inmiddels zijn we behoorlijk nat geworden. We komen op het brede karrenpad langs de River Avon en gaan W waards. Nu schiet het weer op.
Bij Faindouran Lodge ( Bothy ) kunnen we even droog zitten. Dit is een hersteld deel van een oud huis. Er is een openhaard maar geen hout. Een slaapvlonder van de vloer en een zolder. Het is er in ieder geval droog. Na een rustpauze volgen we de Avon verder naar het W. Het karrenpad word voetpad en word al snel een waterstroom. De beek spoelt er door en het is hier een open moerassige vlakte. Inmiddels zijn onze bergschoenen doorweekt. Het regen onophoudelijk maar eigenlijk is het ook heel mooi, zeker als we in de verte herten zien. De vlakte gaat over in een kloof en dan komen we op een vlakte, een kruising van paden N-Z / W-O Hier moet een Refuge Fords of Avon staan volgens de kaart. Een hoop stenen blijkt in zich een hutje te hebben. Als ik de deur open ben ik teleurgesteld. Nauwelijks 2 bij 3 meter betonvloer……..met enkele plassen…….. Koud en nat besluiten we eerst eten te koken. Een hongerig muisje komt ons opzoeken. Tijdens het koken word het even droog en zetten we de tent op naast de steenhoop. Hier kan het volgens mij flink spoken als het stormt………… ( de oversteek bij de hut over de rivier naar het Z is hier alleen mogelijk d.m.v. stepstones en bij hoogwater erg moeilijk ) Onze derde man gaat in het hutje op de grond slapen. S’nachts word het helder en vriest het. Die ochtend komt langzaam de zon over de bergen. Een kleurenpracht ontvouwt zich. In de zon ontbijten we en gaan dan op pad langs de Avon naar het O naar het meer Glen Avon. Weer een zompig pad. Bij het meer lopen we aan de NW kant in de zon en weinig wind uit het W. Een schitterend landschap. Een droog pad.Tijdens een pauze drogen we tent en bivakzak. Aan het eind van het meer blijkt zowaar een prachtige plek om te kamperen. Het is echter te vroeg. De rivier moeten we hier oversteken d.m.v. stepstones. Het pad gaat nu zeer steil omhoog naar het Z. Er zijn hier onder enkele enorme rotsblokken zg. shelters gemaakt. Gestapelde muurtjes houden wind een beetje tegen maar de ruimtes zijn klein en soms smerig. We stijgen naar het Loch Etchachan. Het plan om naar de top van de Ben Macdui te gaan laten we wegens tijdgebrek varen. We dalen af naar het ZO in het dal Glen Derry. Een goed onderhouden droog pad. Vlak voor het oude bos weer begint zien we weer veel herten, Damherten. We vinden een mooie kampeerplekje bij de voetbrug die de rivier over steekt. De volgende dag lopen we via Derry Lodge, die volkomen dichtgespijkerd is,( wel mooie kampeerplekjes), weer naar de auto terug. Mooi hefstweer vandaag……….


Een volgende trip maakte we met z’n twee bij Loch Muick.
De auto hadden we geparkeerd bij het bezoekerscentrum Spittal of Glenmuick. Vandaar naar het N over een breed pad via Alt ha-giubhsich, een landhuis, naar de berg Lochnagar. Een goed, breed pad. Voert redelijk steil omhoog. In de mist en met het geluid van veel burrelende herten om ons heen een aparte belevenis. Hoe dichter bij de top hoe dichter de mist. Het is oppassen geblazen want de bergtop heeft aan de N kant een steile afgrond. Gelukkig vind je op boven op de berg diverse steenmannen die je naar de top leiden. Althans dat bleek later de voortop. De eigenlijke top vinden we iets verderop. Geen uitzicht helaas, maar wel een echte Munro onder de schoenen. De mist gaat over in onderkoelde regen en we gaan van de voortop naar het ZW. Door de mist lopen we naar de Carn an Sagairt Mor. Een berg op weg naar Glen Callater. Omdat de afdaling naar deze Glen niet op onze kaart staat besluiten we een doorsteek naar het ZO te maken naar Cairn Bannoch. Er blijk hier zelfs een paadje te lopen. Het word donker en een plek vinden om beschut te kamperen bij een stroompje word erg moeilijk. We zitten boven op de bergrug. We dalen af naar het Z en vinden met moeite een oncomfortabel plekje. In mist en regen zetten we de tent op en de nacht houden de herten ons wakker met hun gebrul. De volgende dag nog dikke mist. Opbreken en over diverse toppen naar Loch Muick. De afdaling naar het Loch is een prima pad en heel mooi. We komen onder de wolken en aan het meer is het stil. We lopen N om het meer en besluiten aan een spiegelend meer op het strand te kamperen. Die nacht breekt een hevige storm los die van O naar W draait en tegen in de ochtend besluiten we de tent in te pakken in de storm om schade te voorkomen. We worden om ver geblazen. Voor de wind uit “lopen” we naar de auto terug……………..

Daarna nog twee dagen aan de kust geweest. Een korte wandeling van Stonehaven naar Dunottar Castle en terug. Langs de kliffen. Een kleine wandeling.
En nog een wandeling ten N van Aberdeen bij Collieston. Daar liggen ( gedeeltelijk begroeide ) stuifduinen op de rotsen en kan je en mooie wandeling richting het Z maken naar het natuurgebied Hackley Bay. Met nog echte hoge stuifduinen. Erg mooi.
 

banner 468x60
Beleef jij plezier aan Hiking-site.nl?
Overweeg dan een (eventueel maandelijkse) vrijwillige donatie te doen via onderstaande knop:


Status
Niet open voor verdere reacties.
Steun Hiking-site.nl door aankopen te doen via de volgende links (een kleine commissie op aankopen zijn de verdiensten):

Hardloop
banner 468x60
Bovenaan