Hai Pieter
Compliment, er zijn maar weinig mensen die logboeken bijhouden, geloof me. Zo circuleert hier in Oostenrijk nog steeds het verhaal van een man die in de buurt van Innsbruck uit een klettersteig gevallen is (als ik me niet vergis Kaiser Maxsteig) met een 12 (!!) jaar oude klettersteigset (da's waarschijnlijk nog vóór de Y-sets), waarin hij al twee keer eerder gevallen zou zijn... De derde keer hield de set niet, hij overleefde ook niet.
Over het thema klettersteigen op zich: (voor ons) net over de grens in Slovenië, op de Mangart, is een maand of anderhalf geleden een 10-jarig jochie dodelijk verongelukt. Hij was, samen met zijn vader, op weg in de Via Slovenia. Een doodsimpele klettersteig, waarin je vaak mensen zonder materiaal vindt. De route was officiëel gesloten, ten gevolge van een kleine aardbeving in dit gebied, maar dat weerhoudt slechts weinig mensen. Daarnaast waren ze ongezekerd en zonder helm onderweg. Op de een of andere manier is er een flinke kei naar beneden gekomen, trof de jongen op de borst, die daarop achterover naar beneden stortte... Onder de ogen van zijn vader...
Alleen op pad gaan hoeft helemaal niet gevaarlijk te zijn, ik doe het zelf regelmatig, liefst op mijn vrije maandag, dan is het overal lekker rustig. Maar zorg dat je jezelf op elk mogelijk punt zekert. Zo'n steen kan je misschien niet ontwijken, maar de kans op overleven is een stuk groter als je niet meer dan een paar meter valt. Mét helm uiteraard.
Over jouw klimtouw: de kans dat je een normval maakt (factor 1,8) is bijzonder klein. Lukt je alleen als je in een standplaats (in de rots) hangt en je klimmaatje vóór de eerstvolgende haak uit de route valt. Dan nog moet je de rek in het touw en een beetje 'slack' meetellen en al snel zit je op maximaal 1 - 1,2. Desondanks: ook ik vervang mijn touw na een jaartje of 7 - 10. Zelfs na de uitspraken van vriend Schubert, die mij verzekerde dat dit absoluut niet nodig is...
Peer
gelooft nog steeds dat voorkomen beter is dan genezen...