Vrouwen alleen in het bos 's nachts?


Registreer en meld je aan om geen Google-advertenties te zien op het prikbord!
banner 468x60
Hallo,

Ik ben van het weekend alleen thuis en dacht eraan om eens lang te gaan wandelen. Een dagtocht is geen probleem, dat doe ik vaak alleen. Maar ik lees hier ook wel eens over vrouwen die alleen overnachten in het bos. Dat heb ik tot nu toe nog niet gedaan/gedurft. Wie van jullie heeft dit eerder gedaan en wat zijn jullie ervaringen daarmee?

Waar ik wandel is het overigens toegestaan om te kamperen en om een vuurtje te maken. Dus dat is even geen probleemstelling. Ik dacht deze keer aan kamperen zonder tent, onder open hemel. Ik heb dat wel eerder gedaan, maar niet alleen.

Groeten,

Linda
 
Steun Hiking-site.nl door aankopen te doen via de volgende links (een kleine commissie op aankopen zijn de verdiensten):

Ik heb al heel veel nachtelijke uren in bossen en langs neerlands wegen doorgebracht en eigenlijk kom je daar nooit iemand tegen.
Mijn advies is zelfs: hoe stiller hoe veiliger. Juist langs een weg met wat verkeer kan je een stel dronken gekken tegen komen. Of in het geval van een vrouw alleen: een kerel die zijn handjes niet thuis kan houden.
Trek niet te veel aandacht en sta bijtijds op.

Een optie die ik wel eens iemand hier heb aangeboden is mee te wandelen en dan mijn tent 200 meter verder op te zetten. Dan ben je aardig alleen maar is er toch een back up bij noodgevallen.
Misschien kan je eerst zo iets een keertje doen?

Oh ja, ik ben een man (of wat er voor door moet gaan dan :) )
 
Ik heb al heel veel nachtelijke uren in bossen en langs neerlands wegen doorgebracht en eigenlijk kom je daar nooit iemand tegen.
Mijn advies is zelfs: hoe stiller hoe veiliger. Juist langs een weg met wat verkeer kan je een stel dronken gekken tegen komen. Of in het geval van een vrouw alleen: een kerel die zijn handjes niet thuis kan houden.
Trek niet te veel aandacht en sta bijtijds op.

Een optie die ik wel eens iemand hier heb aangeboden is mee te wandelen en dan mijn tent 200 meter verder op te zetten. Dan ben je aardig alleen maar is er toch een back up bij noodgevallen.
Misschien kan je eerst zo iets een keertje doen?

Oh ja, ik ben een man (of wat er voor door moet gaan dan :) )
 
Ik zou dat zelfs in Noorwegen nog liever doen dan hier in NL..

Groetjes, Mirjam

- moet nodig weer eens richting scandinavie, maar er zijn nog zoveel meer mooie dingen te zien...
 
Ik ga geregeld alleen op pad. De ervaring met de bergen en de natuur is dan meer intiem en intens. Na de eerste twee nachten lang geleden dat ik voor het eerst wildgekampeerd heb, heb ik me nooit echt bang gevoeld. Ik heb me wel eens afgevraagd of solo kamperen in afgelegen Slovenie geen beren probleem kon geven, maar beren in (bewoond) Europa zijn vooral heel bang voor mensen en gaan liever een blokje om.

Ik zie niet in wat je geslacht hier aan zou moeten veranderen. Je slaapt tenslotte in een bos ver weg van iedereen. En mocht je al een andere idioot tegenkomen (die kans is heel klein) die het leuk vind om in zijn/haar vrije tijd in een bos te gaan slapen, dan zal die persoon geen kwaaie bedoelingen hebben. Dergelijke personen gaan naar een plek toe waar de kans dat ze daar iemand anders tegenkomen niet verwaarloosbaar is. Als je bang bent dat je iemand tegenkomt zou ik niet zo snel een vuur maken trouwens, das namelijk een soort grote vuurtoren die exact laat zien waar jij bent.

Daarnaast vraag ik me vaak af of met zijn tweeen nou echt veiliger is dan alleen. Stel er gaat een beer eens uitproberen of dat wandelbeen van jouw lekker smaakt, wat gaat die andere persoon daar dan tegen doen? Het grootste gevaar dat je loopt bij een solo tocht is een gebroken been, aangezien je dan niet verder kunt lopen. Dit risico neemt niet toe met een nachje solo kamperen.

Misschien kan een spot of sateliet telefoon wat gemoedsrust brengen? Een route achterlaten bij een bekende en je daar aan houden is ook een goed idee, maar nogmaals maakt dat niet uit of dat voor een dagwandeling is of voor een overnacht hike.

Eins
 
Hai Linda,

Na de antwoorden gelezen te hebben van de anderen vroeg ik mij eigenlijk af waar de angst voor is: zoals Rob zegt, iemand die de handjes niet thuis kan houden of zoals eins zegt, gebroken ledematen, beren of buitenaardse wezens (die Eins niet genoemd heeft :) )

Want biede "angsten" vergen een andere oplossing denk ik...
Duncan.
 
Ik voel me aangesproken :) En denk dat het persoonsafhankelijk is of je je (met name als vrouw) huiverig voelt bij alleen bivakkeren. Want het zal je wrs gaan om ongewenst menselijk bezoek. En dan zijn "wij vrouwen" nou eenmaal makkelijker te intimideren of overmeesteren dan een vent.

Mijn mening blijft, dat wanneer "die vent" op zoek is naar een vrouw om er iets lulligs mee uit te halen echt niet in een bos gaat zoeken, want ze lopen met bosjes bij discotheken en zelden in een bos. Kwestie van je kansen inschatten.

Vrouwen lijken me wel vaker "beren op de weg" te zien en zijn van nature huiveriger voor iets dat mogelijkerwijze zou kunnen gaan gebeuren. Of mannen uiten dat alleen maar niet en vrouwen wel :)

Nou ben ik niet zo huiverig aangelegd zolang ik geen beer verwacht en geldt mijn grootst angst tot op heden, dat ik gespot wordt voordat het ochtend is en ik in mag pakken. Dan heb ik die boete toch al te pakken, maar het lijkt me niks om vlak voor of tijdens het slapen je nest uitgetrommeld te worden. Dus de kick zit em wel in het opmaken van bivak tot het slapengaan. Wat ik totaal niet zo ervaar wanneer we met een groepje zijn.

Mijn eerste keer was retespannend en alles duurde vier keer zo lang dan normaal. Ik at pas rond half negen ofzo en ben honderd keer wakker geworden van iets wat op mijn tent roffelde. Het bleek de volgende ochtend water te zijn dat van de tarp op de tent droop :) Ik had voor mijn eerste keer 24 uur regen uitgekozen. Maar daarna werd het makkelijker.

Wanneer ik meer nachten achtereen wegblijf, wordt het per nacht makkelijker en werkt het feit dat ik schijnbaar succes heb mee voor mijn gemoedsrust. Wel blijft spanning intenser in je eentje dan met meer. Dat hevige gekraak in de struiken kun je niet met een geintje afdoen tegen je slaapmaatje en dus is er ook geen gedeelde smart/halve smart. En toch zoek ik dat ook wel op, die spanning :)
 
Het betreft hier alleen de angst voor mannen die hun handjes niet kunnen thuishouden/of het nodig vinden om je gezelschap te houden.

Beren zijn er niet in het bos dat ik in gedachten heb ;-). Elanden tegenkomen is wel een reëel alternatief, maar dat is behalve spannend ook leuk. Daar ben ik op zich niet bang voor.

Linda
 
Ik vind dat wel goed van jou, Anna.

Veel gekraak heb ik ook wel gehoord toen ik samen met vrienden ergens bivakkeerde. Waarschijnlijk een groot dier dat voorbij liep. Is ook heel spannend, vooral of die je ziet en niet dwars over je heenloopt.

De kans dat er midden in de nacht een man op een afgelegen rustig plekje in het bos je komt verrassen is inderdaad niet zo groot, behalve misschien nu tijdens de jacht... (ik dacht dat ze hier in de buurt in het weekend niet jaagden). Overigens heb ik het idee dat de kans om iemand tegen te komen in een bos net buiten de grote stad groter is dan in de bergen. Maar misschien is dat onterecht.

Maar om deze tijd van het jaar is het wel aantrekkelijk om een vuurtje te maken en dan trek je natuurlijk de aandacht. Ik zal er nog eens over na denken of ik het dit weekend doe of misschien van het voorjaar als de dagen weer langer worden en je kutn zonder licht. Misschien dat ook een tent een goed alternatief is voor een eerste keer, maar het wordt wel weer meer uitstalling om mee te nemen.

Linda
 
>Mijn mening blijft, dat wanneer "die vent" op zoek is naar een
>vrouw om er iets lulligs mee uit te halen echt niet in een bos
>gaat zoeken, want ze lopen met bosjes bij discotheken en
>zelden in een bos. Kwestie van je kansen inschatten.

Ik ben geneigd dat met je eens te zijn, maar anderzijds dacht een echtpaar in de buurt van Rome dat ook eens....en we weten hoe dat afgelopen is. Gekken blijf je houden, en als je de kleine kans treft een gek op je pad te treffen ben je als vrouw meestal kwetsbaarder dan als man.

Groetzels,
Dennis
 
Deze mensen hadden langs een weg hun tentje neergezet, en hadden eerder al contact gehad met die daders. Ik geloof zelfs dat ze op aanraden van hun juist daar hun tent hadden opgezet.
Maar we dwalen af...

Linda, is er echt niemand die mee wil/kan/mag?




Yr DDraig Goch

Rob Plas
http://www.twenot-forums.nl
 
Hey Linda,

Ik denk dat er inderdaad een groot verschil zit tussen bos net buiten de grote stad of in de bergen. Wat echter ook belangrijk is, is de bivakplek an sich die je uitzoekt. Zo heb ik eens in Luxemburg in een grot net buiten een dorp de slaapzak uit gerold om vervolgens een uur later me te pletter te schrikken omdat een dakloze daar ook zijn heil kwam zoeken. Wat bleek: hij had een aftandse slaapzak in een plastic zak in een hoekje van de grot verstopt en sliep daar dus elke nacht. Hij besloot vervolgens zijn spullen te pakken en ergens anders te gaan slapen, maar echt lekker gelegen heb ik vanaf dat moment niet meer om de een of andere reden.

Iets soortgelijks is wel eens gebeurd bij een ruïne waar ik de slaapzak had uitgerold: nog geen half uurtje later verscheen een groepje kansloze jongeren die er lol in zagen om veel te drinken en daarbij hun flessen tegen de bomen stuk te smijten. Uiteindelijk heb ik toen mijn spullen gepakt en ben verder gaan lopen om ergens anders te pitten.

Als je dus net buiten de stad het bos in wilt duiken, zoek dan een plek die niet zo geschikt of logisch is voor anderen. Gewoon ergens 20 meter van het pad is vaak al voldoende, zo lang je maar niet te veel licht maakt.

En je moet je vooral niet gek laten maken door de geluiden om je heen, want als je eenmaal het idee hebt dat die ene 'krak' of dat zachte 'plofje' een engerd met een lange regenjas en hakbijl zou kunnen zijn, dan doe je automatisch geen oog meer dicht maar hoor je elk zuchtje wind :)

Raymond
 
Dat echtpaar stond niet erg afgelegen en het was zelfs bij locals bekend dat ze daar stonden. Aan de andere kant is het natuurlijk waar, dat je gemolesteerd midden in een bos niet zo snel aan hulp kunt komen, maar nogmaals, dan had ik maar de hobbie breien moeten kiezen. Er zijn zoveel mogelijkheden om aangerand te worden. Een jonge vrouw met een minirok roept het ook niet over zichzelf af, net zomin dat ik erom vraag ergens midden in een bos.

Wanneer voor om t even wie de spanning omslaat in angst, dan heb je niks meer in het bos te zoeken, maar zolang ik er meer kick uithaal dan uit naast-het-zebrapad-oversteken, kun je me in het bos zoeken :)
 
Precies, dit is het soort dingen waar ik sceptisch tegen ben. Dus dan voel jij je zelfs als man niet comfortabel. Ik zou zeker niet heel dicht bij de stad gaan liggen, maar eerder 10km of zo het bos in. Maar ik heb ook gehoord dat de criminele gangs tegenwoordig in het bos hun vergaderingen houden, waar de politie geen afluisterapparatuur heeft gemonteerd. Dus je kunt nu in theorie overal rare types tegenkomen... ;-)
 
> in Luxemburg in een grot net buiten een dorp
> bij een ruïne

Whahaha, dit zijn de verhalen waarover ik in een deuk lig. Zo akelig bekend allemaal. Ook ik heb wel eens bij het laatste stukje bos wat ik tegenkwam dan maar mijn tentje neergezet, achter een kapelletje. Als je niet wist dat ik er stond, zag je het niet, maar als je het wel wist... En natuurlijk lig ik dan drie uur wakker, omdat er jagers op kwamen doemen, maar na die drie uur uiteindelijk ook weer vertrokken.

>En je moet je vooral niet gek laten maken door de geluiden om
>je heen, want als je eenmaal het idee hebt dat die ene 'krak'
>of dat zachte 'plofje' een engerd met een lange regenjas en
>hakbijl zou kunnen zijn, dan doe je automatisch geen oog meer
>dicht maar hoor je elk zuchtje wind :)

En dàt zit dus in de aard van het beestje. Wanneer je dat kunt wegredeneren, blijft er gewoon wat gezonde spanning over om niet gesnapt te worden.
 
>Linda, is er echt niemand die mee wil/kan/mag?

Tuurlijk mag er iemand mee. Maar er is niet altijd iemand die een heel weekend tijd en zin heeft. Andere mensen hebben vaak kinderen waardoor ze niet een heel weekend weg willen/kunnen. Als je een kind meeneemt, wordt het weer een heel ander soort tocht qua afstanden.
Meestal ga ik wel met iemand anders, maar ik dacht dat ik misschien eens wat minder afhankelijk zou moeten worden van of anderen tijd hebben.

Ik heb ook al voorgesteld gekregen om een hond mee te nemen, maar de enige hond die ik ken is een bakbeest van 80 kg die niet gewend is aan lichaamsbeweging. ;-)

Als ik in Nederland had gewoond, had ik er een club-event van gemaakt...
 
>En dàt zit dus in de aard van het beestje. Wanneer je dat kunt
>wegredeneren, blijft er gewoon wat gezonde spanning over om
>niet gesnapt te worden.

Stimmt, heb ik zelf ook. Maar heb ook wel meegemaakt dat de persoon die bij me in de tent lag elke 2 minuten vroeg wat dát geluidje dan was, en dát en dát, etc.

Raymond
 
Yup, kijk maar naar de hoeveelheid opslagplaatsen van de ETA die in de afgelopen maanden in de bossen/bergen van Zuid Frankrijk zijn gevonden. Als je die beelden bekijkt, dan vraag je je af hoe het komt dat een hiker er niet eerder op is gestuit. Zijn namelijk vaak perfecte plekjes om je tarp af te spannen en je slaapzak uit te rollen...

Raymond
 
Hey, laat mij er buiten he!
:p


Maar ik kan me een vader/zoon weekend herinneren bij de Scouting waar Wilco bij zat.
Omdat het schitterend nazomerweer was werd er spontaan besloten een "kamp" te bouwen en buiten te slapen.
Hele rollen landbouwplastic verdwenen er in het bosje bij het clubgebouw, we hebben er wel eens met een nachthike gestaan.
Ik ben toen snel even een tarpje gaan halen en heb samen met Wilco heerlijk geslapen tot een uur of 9. Het viel me 's ochtends wel op dat veel kinderen en vooral de vaders er moe en afgetobd uitzagen.
En ja hoor, de een na ander gaf schoorvoetend toe geen oog dicht gedaan te hebben van alle geluidjes, kraakjes en ritseltjes.
Ze moeten mij en mijn gesnurk vervloekt hebben die nacht...:p







Yr DDraig Goch

Rob Plas
http://www.twenot-forums.nl
 
Steun Hiking-site.nl door aankopen te doen via de volgende links (een kleine commissie op aankopen zijn de verdiensten):

>En dàt zit dus in de aard van het beestje. Wanneer je dat kunt
>wegredeneren, blijft er gewoon wat gezonde spanning over om
>niet gesnapt te worden.

Ben ook zo'n beesje :)
Moet zeggen dat de geluiden beginnen te wennen. Ook het geluid van everzwijnen naast de tent of hangmat went. Maar de meeste spanning zit hem bij mij in het feit dat je toch illegaal bezig bent. Dat viel me afgelopen winter op in Noorwegen. Omdat je daar mag wildkamperen, voelde ik me een stuk rustiger.

Het gaat over een gevoel, en dat valt lastig te negeren en zeker niet weg te redeneren.

grtz
Henk
 
banner 468x60
Beleef jij plezier aan Hiking-site.nl?
Overweeg dan een (eventueel maandelijkse) vrijwillige donatie te doen via onderstaande knop:


Steun Hiking-site.nl door aankopen te doen via de volgende links (een kleine commissie op aankopen zijn de verdiensten):


banner 468x60
Bovenaan