Adventure Food
Hiking-site.nl SHOP

Er zijn voor dit event 2 verslagen: van Pieter en van Dennis

Water erbij, roeren, even laten staan, klaar!

De zondag van het birdland/adventure-food weekend staat in het teken van instant hapjes, en dat levert voor mij persoonlijk nog wat moeite op: door een feestje gisteravond voelt mijn lichaam aan als een zakje gevriesdroogd instantvoedsel. Ook hier geldt gelukkig: water erbij, roeren, even laten staan en het is klaar voor gebruik, dus met enige vertraging arriveren Richard Weustink en ik toch nog op tijd op de camping. De gasten die daar geslapen hebben na het event van zaterdag hebben de tenten al ingepakt, en dus kunnen we meteen door naar Hans Van Der Meulen. Die heeft niet zoveel stoelen dat 16 man met z'n allen kunnen zitten, dus wordt er alvast een groepje het bos ingestuurd voor een wandelingetje van een uur.

Met de eerste shift kunnen we binnen aan de tafel in Hans' keuken gaan zitten, en vertelt hij ons eerst hoe hij in de droogvoer business terechtgekomen is, hoe hij tijdens z'n eigen expedities walgde van de smakeloze droogvoermaaltijden, en uiteindelijk besloot zelf zoiets te gaan maken. Eerst deed hij dat nog als onderdeel van Birdland, maar sinds 1,5 jaar heeft hij nu zijn eigen bedrijf hier in Maarsbergen. Hij vertelt dat hij niet zelf z'n eten droogt (wat ik wel dacht vantevoren) maar alles in bulkverpakkingen binnenkrijgt van diverse droogvoer-component-leveranciers. Na een paar jaar van uitproberen en variëren met de verhoudingen van de diverse onderdelen heeft hij inmiddels al z'n recepten wel op orde, en in het assortiment zitten nu zo'n 12 maaltijden, zowel met als zonder vlees, een stuk of 3 ontbijtjes, wat lunchzaken en een paar overheerlijke toetjes. Vooral de appel-abricozen compote gooit hoge ogen, want grutjes, wat is die lekker!

Hans vertelt dat hij zijn maaltijden afstemt op wat de gemiddelde buitensporter nodig heeft: niet extreem zout of zoet, genoeg voor 2 normale personen, en voldoende energiebehoefte. Wie meer moet eten, kan dan een toetje of voorafje nemen. En mochten er nou heel veel mensen klachten hebben over een bepaald gerecht, dan past hij dat gewoon aan. Simpel, een paar gram extra erin, of wat meer of minder kruiden. Alles is mogelijk!

Na het proeven van wat brokjes droge koe, en droge spekjes, gaan we kijken in de "keuken". Dat is dus helemaal geen keuken: er staan een mengmachine, een afweeg/vul machine en een seal-apparaat, en dat is alles. Achter de keuken is het magazijn waar alle grondstoffen staan: Balen spaghetti, zakken muesli, groentevlokken, alles groot. Als Hans een recept gaat maken haalt hij de onderdelen daarvoor uit het magazijn, weegt alles af en gooit het in een vat. Uit een vat gaan dan zo'n 500 zakjes van dat gerecht. Na goed mengen wordt alles handmatig in zakjes afgevuld, en ook geseald. Dat is voor sommigen van ons een hele openbaring: dat een van de bekendste klimmers van Nederland, iemand die als een van de weinigen op deze aarde solo en zonder zuurstof de Mount Everest beklommen heeft, elke dag honderden zakjes zit dicht te plakken. Voor sommigen is dat dan ook reden om te vragen of dat niet vreselijk geestdodend is? Waarschijnlijk hangt er daarom ook een poster van de Mount Everest aan de muur boven het sealapparaat… Sowieso ademt de ruimte een sfeer uit van alpinisme en bergsport: overal mooie foto's van bergen, en boven de eettafel in de keuken een schitterende panoramafoto vanaf het dak van de wereld. Ik ga er persoonlijk van kwijlen, ook al kan dat ook komen van het volgende programma onderdeel: proeven! Na het kijkje in de keuken mogen we nog lekker smikkelen van het geslaagdste instant-toetje allertijden; een lekkere abricoos/appel compote. Daar wil ik toch nog even bij opmerken dat groep 2 ons best dankbaar mag zijn voor onze bescheidenheid: we hebben meer dan de helft overgelaten, zodat zij ook nog wat hadden, achteraf waren we natuurlijk weer te aardig. Ze hebben alles opgegeten…. Iedereen mag dan ook nog een lekkere maaltijd uitzoeken, en met allemaal een mooi zakje voer verlaten we de "fabriek" .

Shift 2 staat inmiddels voor de deur, dus voor ons is het tijd voor een rondje over de golfbaan, en gesprekken over boomplassen en andere elementaire buiten-bezigheden… Weer terug bij Adventure Food blijkt groep 2, behalve een maaltijd voor iedereen ook nog allemaal een zak pannenkoekenmix in de wacht gesleept te hebben, dus we zetten koers naar de altijd rustige pyramide van Austerlitz om daar in het bos lekker een pannenkoek te gaan bakken.

Met die rust is het op zondagmiddag droevig gesteld, en we voelen ons dan ook een typisch stelletje buitensporters: In je mooiste kleren 100 meter van de parkeerplaats lopen, en daar midden op een pad neerstrijken en koken! De pannenkoeken uit Sannes anti-aanbak tefalpan zien er het beste uit, en in mum van tijd heeft iedereen een lekker bovenmaats poffertje op (het is ook een klein koekenpannetje). Daarna wordt het dan toch langzaamaan wel tijd om op huis aan te gaan, en met de geur van ons outdoor-pannenkoekhuis nog in de neus rij ik weer naar Ede terug! Een leuk en leerzaam weekend, zaterdag veel leuks gehoord over tenten en mafzakken, en vandaag dan een culinaire ervaring rijker. En ook nog gezellig, met een paar nieuwe gezichten erbij!

Uw verslaggever, Pieter

Op bezoek bij Adventure Food

Het duurt 's ochtends lang voordat iedereen wakker genoeg is om op te staan maar als dan uiteindelijk uit een zekere tent geluiden komen over stijgende ballonnetjes die uit het zicht verdwijnen is iedereen ineens toch wel erg verdacht snel uit de tent om dit eens van dichtbij te bekijken. De brandertjes worden opgestookt zodat ook de laatste nog overgebleven vogels verjaagd worden en tegen de tijd dat we aan ons ochteneitje zitten komen Nico en Petra en ook Martijn en Irna aansluiten. De boel wordt ingepakt waarna we het hele eind naar de andere kant van het dorp (jawel) in colonne per auto afleggen.

Adventure Food blijkt een heel klein eenmansbedrijfje te zijn en dat is op zich wel verrassend want als je in de buitensportzaken al die zilverkleurige zakjes ziet hangen denk je al gauw aan een groter bedrijf. Maar nee, Hans (van der Meulen) doet alles alleen; hij combineert en proeft bestaande en nieuwe recepten en vult echt zelf alle zakjes. Het is moeilijk voor te stellen dat iemand zonder zuurstof de Mount Everest beklimt en ook op een krukje per dag een aantal honderden zakjes buitensportvoedsel zit te vullen die dan één voor één moeten worden gesealed. Eén ding weten we nu zeker, ieder zakje Adventure Food dat je eet is door Hans hoogstpersoonlijk gevuld!

Na de rondleiding, waarbij iedereen behoorlijk kouwe voeten kreeg omdat we op onze sokken over de betonnen vloer liepen, krijgen we nog wat meer uitleg over de filosofie van Adventure Food en mochten we de nieuwste creatie proeven: de appel/abrikozen compote die enigszins oneerbiedig het "fruitprakje" werd gedoopt maar gewoon erg lekker is.

De groep was opgesplits in 2en en het werd tijd voor de tweede groep zodat wij (groep 1) het bos werden ingestuurd. Onder leiding van Pieter dwalen we door bos en over de locale golfbaan om een uurtje later weer terug te keren. Pieter voelt zich geroepen Hans' hond nog een beetje af te matten met het gooien van een tennisbal totdat ook groep 2 naar buiten komt.

Iedereen krijgt een zakje voedsel naar keuze plus een zakje appelmoes mee, maar groep 2 is zo taktisch om een hele voorraad pannenkoekenmix mee te nemen. Om die maar meteen soldaat te maken gaat het per auto richting Austerlitz om daar in het bos wat pannenkoeken te gaan bakken. Na de gebruikelijke parkeerproblemen zitten we dan toch lekker midden op het pad in het zonnetje pannenkoeken te bakken. Voor sommigen wordt dat een spoedcursus die zijn vruchten afwerpt; wat begint als ondefinieerbare deegkwakjes wordt uiteindelijk toch een prima pannenkoek. Toevallige voorbijgangers vinden het ongetwijfeld maar een raar gezicht; een groep in voornamelijk Gore-Tex gehulde figuren die in een stukje buma-bos iets staan te bakken dat je een kilometer verderop bij de pyramide van Austerlitz gewoon kan krijgen in het restaurant. Tja, sommige dingen zijn niet uit te leggen.

Om een uurtje of 4 wordt het tijd om op te breken, en na iedereen gedag te hebben gezegd begint de thuisreis. Al met al weer een licht vreemd maar misschien daarom wel geslaagd weekend.

Dennis -AQ- Waterman

De foto's van dit event zijn overigens te zien in het foto-album, reactie na te lezen op het prikbord.


Hiking-site.nl op Twitter




Share/Bookmark
homezoeken op deze sitetop van de pagina
Vertel vrienden over deze pagina

Laatste wijziging: 17-01-2021

Hiking-site.nl is een site voor actieve buitensporters, wandelaars en hikers die op zoek zijn naar informatie over materiaal, routes, navigatie, EHBO, tips en tricks, avontuur, wandelen, outdoor en buitensporten. Nieuw op deze site?
Lees dan eerst eens rustig deze pagina met informatie over Hiking-site.nl!
[home] [linken naar Hiking-site.nl] [adverteren op Hiking-site.nl]