Afscheid nemen bestaat niet.

Ook niet op 31 december, de dag waarop de eerste jaarafsluiting hike werd gehouden.
Want volgen jaar zal ik zeker vele van de gezichten, die ik hier zag, weer tegen komen bij andere evenementen. Onze eigen webmaster had voor deze hike gezorgd en op de bewuste kille bewolkte winterdag kwamen langzaam maar zeker, de deelnemers weer aanzetten. Het was ook wel een beetje frisjes zo, op de motor, om er naar toe te gaan en dan ben ik ook wel een motorrijder in hard en nieren, maar mijn vingertoppen protesteren wel eens.
Uiteindelijk waren we met een mannetje of 15 verzamelt op het parkeerplaats en hoewel het theehuis niet open was, weten deze mensen zich altijd uitstekend te verzorgen. Een aantal thermosflessen werden uit kofferbakken en motorkoffers getrokken en Rob was weer traditioneel bezig , verse koffie aan het zetten, terwijl anderen er de voorkeur aan gaven om oploskoffie te nuttigen.

Na een tijdje werd de wandeling ingezet. We liepen onder een poortje door, waar aan de andere kant, Utrechtse jeugd bezig was met een voorproefje van, hoe steek je vuurwerk af. Maar bij de aanblik van een groep van 15 personen, wisten ze zich te beheersen, en we konden in alle rust passeren. Daarna ging het richting Fort Rhijnauwen om vervolgens door te lopen richting de Uithof. De hond van Ali (Sorry, ben zijn naam kwijt) leek de neiging te hebben om het ijs op de gracht te gaan testen maar dat leek Ali toch niet zo’n goed idee en probeerde haar hond, bij het water weg te krijgen. Het koste een weinig moeite maar toen liep hij weer, vrolijk, door de groep dartelend, mee. De gebouwen van de diergeneeskunde en de tandheelkunde rezen al gauw op, maar gelukkig sloegen wij rechts af, verder door de velden en landerijen.

Ondertussen werd er door iedereen weer flink bij gekletst en nieuwe kennismakingen verdiept. Dat is toch altijd weer het leuke op de evenementen van de club. Soms zie je mekaar een half jaar niet, maar babbelt het toch weer gezellig weg, maar ook tref je er altijd weer nieuwe gezichten aan, met wie je leuk kunt kleppen.

Eenmaal bij de Oude Kromme Rijn aangekomen, volgden we deze weer richting Rhijnauwen om daar gewoon door te lopen. De bedoeling was nog even om Fort Vechten te gaan te bekijken. Daar aangekomen bleek helaas dat wij niet welkom waren. Op een bord stond duidelijk “Alleen voor genodigden” en ja, we konden ons wel zelf uitnodigen, maar ik denk wat we gauw door de mand zouden zijn gevallen omdat wij, met onze typische “Outdoor Stijl” ietsjes anders gekleed waren dan de doorsnee gasten daar. Oké, dan maar een rondje rond het fort om vervolgens weer naar het parkeerplaats te lopen.

Daar aangekomen kwamen er ineens een hoop brandertjes te voorschijn en de pannenkoeken mix en werd er een geschikt plekje gevonden aan het water, om pannenkoeken te gaan bakken. Raymond deed het voor en ja, de eerste is altijd de moeilijkste. Hier werd ook heel erg duidelijk, het verschil in pannetjes. Het ene pannetje werd maar 1 X gebruikt, waarna het gauw in het gras werd gedeponeerd omdat het totaal ongeschikt was om pannenkoeken mee te bakken. Het andere pannetje werd bijna aanbeden omdat daar de meest gave pannenkoek uit te voorschijn kwam, die je op outdoor gebied maar kunt voorstellen. Chocomelk was ook aanwezig evenals mandarijnen en alles ging helemaal op.

Tenslotte werd de hele picknick plek netjes opgeruimd en begaf iedereen zich weer richting de auto’s om zich op te maken om naar huis te gaan, om daar Oud en Nieuw te vieren met familie of vrienden. Ik nam afscheid van iedereen, wetende dat ik een aantal op korte of langere termijn toch weer tegen zal komen op evenementen van de club.

Rest mij nog Raymond te bedanken voor het organiseren en de pannenkoeken en ook alle anderen voor een gezellige dag.

Een fijne jaarwisseling en een hiking goed 2006.

Pjotr (D’Oude Vos).

Meer foto's van deze hike zijn terug te vinden in de foto-albums, reacties zijn te lezen op het prikbord.