Tekening © Taveerne 'Het Boshuis'
Hiking-site.nl SHOP

Mid-veluwe hike, Vrijdag 15 t/m Zondag 17 november

Vrijdagavond, buiten is het donker, binnen ruikt het naar Diesel, en ik zit in een hotsende bus, en probeer bij elke bocht te voorkomen dat er, behalve de kaart die ik probeer te pakken nog meer uit mijn rugzak valt. Ik ben op weg naar Garderen, de plaats die Joop, de bedenker van dit weekend heeft uitgekozen als ABC. (Advanced Base Camp)

Alweer een tijd geleden, ver terug in het warme september, postte Joop een oproep voor een mid-veluwe-hike. Onder het mom van een "test" voor de winterhike was zijn plan om een hike van een kilometer of 25 te gaan lopen. Op de oproep gaven een 7-tal mensen en een hond gehoor, 1 moest door omstandigheden op het laatste moment verstek laten gaan. Uiteindelijk zullen Rob, Joop, Duncan&Royce, Fred, Richard, en ik (Pieter) afreizen naar de mooie Veluwe.

Foto: Duncan de BruinInmiddels heeft de bus Garderen bereikt, en, blij dat ik uit de dieseldamp wegkan, stap ik uit. Ik heb toch al nooit begrepen waarom bij een stop de deuren open moeten blijven staan, en waarom de uitlaat ook nog eens net naast die deur zit, maar hoofdpijn krijg je er wel van. Niet getreurd, zo meteen kunnen we een heel weekend lekkere frisse herfstgeuren opsnuiven. Na een werkweek van 40 uur op kantoor is dit altijd weer even ontspannend en bijzonder. Een kleine wandeling vanuit het dorp brengt me bij een kleine boerencamping "De Peerdse Barg" waar al 4 mannen staan te lurken aan kleine blikjes en bruine flesjes. Nader onderzoek wijst uit dat dit waarschijnlijk hikers zijn, en dat er ook al 3 tentjes staan, waarvan een met aanlokkelijk rood knipperlampje. Handen schudden en "tijdje niet gezien" roepen, Duncan, Joop, en Royce, (de hond van Duncan) kende ik nog niet, maar dat is snel verholpen. Hierna wordt al snel geopperd om naar het dorp te gaan, om daar ergens een warme horeca gelegenheid te zoeken. Deze is snel gevonden, en O wonder, er wordt nog Grolsch geschonken ook! Zelfs Royce mag mee naar binnen, en hoewel de harde muziek en de lichtflitsen wel diepe indruk op 'm maken houdt ie het prima uit. Hij wordt door het barmeisje goed verzorgd, met een flinke bak water, en ligt dus tevreden onder de tafel. Voor ons kan datzelfde gezegd worden, met zekere regelmaat laten we rondjes bier aanrukken, wat wel het voordeel heeft dat het barmeisje op een gegeven moment niet eens meer hoeft te vragen of we nog iets willen. Ze zet gewoon weer 5 volle glazen neer. De plaatselijke bevolking bekijkt ons toch wel met enig wantrouwen, want in zo'n klein dorp is natuurlijk snel genoeg duidelijk dat je er niet woont. Ook onze hightech kleding vormt een vreemde eend in de bijt. Desondanks, of misschien wel juist daarom, hebben we een hele eigen tafel, en de meeste mensen vinden die hond ook wel grappig. Mede door de frisse lucht buiten, en de muziek die op een gegeven moment eindelijk een beetje naar onze smaak is, vertrekken we pas rond 01.00. Gauw de ventieltjes van de slaapmatjes dichtdraaien, en lekker ronken.

Foto: Duncan de BruinDe volgende ochtend word ik wakker met een grote zwarte hondenkop in de deuropening, en een frisse wind in de tent. Gauw aangekleed, en lekker ontbijten met krentenbolletjes, verse koffie, en een enkel hartkekje. Rob en Richard willen nog snel wat boodschappen doen voor tijdens het lopen, we zullen de komende 2 dagen waarschijnlijk geen winkels meer tegenkomen, en op Zondag zijn de winkels in deze omgeving altijd geslotenÖ Fred heeft ons inmiddels ook kunnen vinden, en nadat we ook die begroet hebben, pakken we onze spullen in, en eten we nog een laatste puddingbroodje van de warme bakker in het dorp. De auto's mogen van de sympathieke campingbaas blijven staan, in deze tijd van het jaar is de camping uitgestorven, en staan er alleen nog wat stacaravans en huisjes. Die 3 auto's staan dus niet in de weg. Vol goede moed hijsen we onze rugzakken op onze ruggen, ze zijn zwaar van het eten en het water wat er in zit. Royce kijkt nog even heel angstig als Duncan zijn rugzakje tevoorschijn haalt, maar even later zit het ding al vast, en loopt de hond al vrolijk rond. We lopen de camping af, en Garderen door, waar Rob bij de slager nog even een droog worstje koopt ("want dat hebben ze bij ons in Halsteren niet") en dan snel het Speulderwoud in. Het idee is om door dit bos richting Drie te lopen, een gehucht van 3 huizen en een stal, waar volgens Joop z'n herinnering nog een horecastop gemaakt kan worden ook. Via een mini-heuvelrug die dwars door het bos loopt moet er flink over boomwortels geklommen worden, en we zijn dan ook al snel warm, na een kwartiertje kunnen de eerste lagen kleding al uit. Eigenlijk was het het hele weekend prima loopweer, en we konden dan ook bijna de hele tijd in onze fleece truien lopen. Na een stevige wandeling van ongeveer anderhalf uur zijn we in Drie, waar inderdaad een herbergje is. "Het boshuis" was vroeger een kapelletje, en is nu in de stijl van een oude veluwse boerderij omgebouwd tot eetcafe\restaurant. Probleem is alleen dat we 6 grote rugzakken bij ons hebben, die niet zo snel ergens in een hoekje kunnen worden gedeponeerd. Na wat kunst en vliegwerk, en veel gelach zitten we bij de warme open haard, en komt er een allerlieflijkst meisje langs om onze bestelling op te nemen. Voor iedereen (min 1) een kop koffie of bockbiertje, en een flinke punt appeltaart, welke door Bianca zeer vakkundig worden voorzien van een flinke dot slagroom. Na een 2e kopje wordt het toch wel weer eens tijd om te gaan lopen, temeer omdat het steeds drukker wordt in het boshuis, en onze tassen weg moeten. We hijsen alles weer op de ruggen, en lopen verder, zo hemelsbreed richting Nunspeet en Harderwijk. We komen door zompige bossen, en flinke plassen dwingen ons af en toe tot even door de berm lopen. Het heeft de afgelopen dagen fiks geregend, en dat is nu nog goed te zien. Even later bereiken we de Ermelose heide, en onder veel leuke gesprekken (Gear-talk, Cabaret, Gear-talk, politiek, plannen voor toekomstige hikes, Gear-talk en recepten) gaat de tijd snel genoeg. We lopen in een lekker ritme, en er wordt stevig doorgestapt over de hei. Ook komen we nog een stel andere "Echte Natuurliefhebbers" tegen: een stel jongens die een auto systematisch in puin aan het rijden zijn, een motor-crosser, en een quad-rijder. Toch wel een beetje geŽrgerd door de manier waarop deze mensen menen met de natuur om te moeten gaan, ontdekken we ineens dat we wel honger hebben. Na een korte stop voor koffie en Cup-a-soup (Dat zouden meer mensen moeten doen, niet toevallig is het ook 4 uur) steken we wat wegen over, en naar later blijkt, maken we een fout op de kaart. We lopen nog een eind het bos in, en besluiten zo tegen 17.00 een camping te gaan "zoeken". De plek voor die camping is snel gevonden, jammer genoeg is er geen disco, kantine, of zwembad, maar wel een mooie plek met wat heuveltjes eromheen, vlakke grond, en ruimte genoeg om onze tentjes zover uit elkaar te zetten dat we 's nachts niet wakker zullen liggen van het gesnurk van de buren. De kookspullen komen tevoorschijn, en dan komt er toch een gastronomische uitspatting: Rob en ik hebben gekozen voor vers voedsel i.p.v een zak droogvoer, en dus maken we een lekker prutje van spekjes, uitjes, paprika, kip, en courgette met noedels. Voedzaam, lekker, en snel klaar. Duncan en Fred hebben blikken lasagna, en zijn dus ook snel klaar (en weinig afwas!) Maar, we zitten nu met z'n vieren uit te buiken, en Richard en Joop zitten nog verderop? Nader onderzoek wijst uit dat ze nu pas aan het eten zijn, en er staat dan ook een hele grote pan verse macaroni (oh nee, vlindertjes-pasta) genoeg voor een heel weeshuis, en ze krijgen het dan ook niet helemaal op.
Na het eten zitten we al snel rondom het kaarsje, en komen de meegesleepte flessen van Richard te voorschijn: Gluhwein! Volgens streng geheim recept bereid, in een grote ketel thuis in Arnhem, hoeven we het alleen nog maar op te warmen, en even later hebben we allemaal een dampende kop wein. De 2e pan wordt, met een flinke scheut vieux erin, nog wat pittiger dan de eerste, en als de wein op is komt er ook van ergens onder uit een tas een fles whisky tevoorschijn. Dit alles heeft tot gevolg dat de gesprekken weer levendig rollen, en veel mooie verhalen, ervaringen, belevenissen en wijsheden stuiteren over de van torretjes vergeven bosgrond. Tegen een uur of elf hebben we het gevoel dat het al minstens 3 uur in de nacht is, en zijn we toch wel moe. Het ongelofelijke gebeurt dit weekend: Een hele fles lekkers gaat onaangebroken mee terug naar huis!

Foto: Duncan de BruinNa een prima nachtrust worden we de volgende ochtend tegen een uur of 9 wakker, en moeten we maar eens gaan inpakken. Er komen hier op Zondag vast wel eens mensen lopen, of fietsen, en we hebben toch iets dichter bij het pad onze bivak gebouwd dan we hadden verwacht gisteravond. Na het eten van een bak betonmortel (met krenten) waar een aannemer jaloers op zou zijn, pakken we alles in, en lopen we tegen 11 uur van ons kampplekje weg. Alle rommel netjes opgeruimd, en in een zakje mee, zo zouden meer mensen dat moeten doen. We zijn nog maar net op weg, als we 2 hardlopers tegen komen. Ze halen ons in, en groot is de hilariteit als we zien wat een van hen achterop z'n T-shirt heeft staan: Dr. Livingstone die met knikkende knieŽn een enorme rugzak meesjouwt! We willen eigenlijk richting de Leuvenumse Beek lopen, maar dat is een behoorlijke omweg, dus besluiten we om via een mooie route door het bos terug te lopen naar Drie. Bianca staat ons nog vers in het geheugen (ik weet nog steeds niet hoe we er nou achter zijn gekomen hoe ze heet) en de sfeer in het boshuisje was gisteren gezellig, en dus voor herhaling vatbaar. Na een kleine kaartleesfout (we dachten dat we 5 kilometer verderop zatenÖ) komen we toch op de goede weg uit, en krijgen we onze eerste echte regenbui van dit weekend. Snel de jassen aan, en doorlopen maar. Hierna volgt toch nog een echte "smoks" : Over een tankbaan van heel erg mul zand langs een hek lopen. Bij elke stap zak je tot je enkels weg, en al gauw hebben we het echt warm. We zouden ook in de berm kunnen lopen, of in een platgereden spoor, en dan zou het stukken makkelijker gaan. In plaats daarvan kiezen we allemaal, zonder dat dat afgesproken is, voor de moeilijke weg. Toch leuk, dat niemand als eerste wil kiezen voor de makkelijke oplossing! Doordat we zoveel calorieŽn hebben verbrand, vinden we dat we wel een bockbiertje hebben verdiend, als we straks bij Bianca zijn. Met dit vooruitzicht is Drie snel bereikt, en het is er in het boshuis aanmerkelijk drukker dan gisteren. Veel dagjesmensen die met een mooie auto rondrijden over de Veluwe, hier uitstappen om iets te drinken, en dan weer instappen. Ook wandelaars en fietsers trouwens! Het is binnen zo druk dat we onze rugzakken maar buiten laten, en dan maar hopen dat de meeste mensen niet doorhebben dat daar bij elkaar voor aardig wat euro's aan kampeermateriaal staatÖ De Bockbiertjes en lunches laten we ons goed smaken, het eten is niet echt goedkoop, maar dan ook van zeer behoorlijke kwaliteit.

Foto: Duncan de BruinNa een uur in zo'n lekkere warme eetkamer, en enkele biertjes is er altijd wat extra karakter nodig om weer de kou in te duiken, temeer omdat het nu ook flink mistig is. Buiten hebben we nog flink wat bekijks van een stel volwassenen en kinderen die "Die wandelhond" zo leuk vinden. Het is ook geen alledaags gezicht, een hond met een rugzak! De rugzakken gaan voor de laatste maal op de rug, en de laatste kilometers naar Garderen volgen we min of meer dezelfde weg als we gisteren hebben gedaan, maar dan in tegengestelde richting. Op de camping aangekomen nemen we al snel afscheid, 4 van ons moeten er nog richting het westen, en willen graag thuis aanschuiven voor het avondeten, Richard en ik nemen de bus richting Arnhem. Na een hartelijk afscheid, en de afspraak dat verhaal en foto's er snel zullen zijn, gaat een ieder zijn weg naar huis.
Jongens, Royce, bedankt voor het gezellige weekend, en onze hopman: bedankt voor het bedenken van het plan en het regelen van de camping!

Pieter Bouman


Hiking-site.nl op Twitter




Share/Bookmark
homezoeken op deze sitetop van de pagina
Vertel vrienden over deze pagina

Laatste wijziging: 26-12-2020

Hiking-site.nl is een site voor actieve buitensporters, wandelaars en hikers die op zoek zijn naar informatie over materiaal, routes, navigatie, EHBO, tips en tricks, avontuur, wandelen, outdoor en buitensporten. Nieuw op deze site?
Lees dan eerst eens rustig deze pagina met informatie over Hiking-site.nl!
[home] [linken naar Hiking-site.nl] [adverteren op Hiking-site.nl]