Nacht-hike
Hiking-site.nl SHOP

Nachthike 2004

Al enige tijd volgde ik op de site waar mogelijke activiteiten zouden gaan plaats vinden en dit keer was het tamelijk dicht bij huis. Ik heb eigenlijk nooit zo'n zin om uren te moeten rijden, is geen favoriet tijdverdrijf van mij.

Dus na enig gemail met Rob, me aangemeld. Voor de lol aan mijn jongste zoon gevraagd of hij mee wilde, nou vooruit het leek hem wel wat. Vooral natuurlijk dat stiekeme, dat je eigenlijk niet mag kamperen in de Drunense duinen trok hem wel.

Wandelschoenen hebben we wel, maar we moesten nog wel iets organiseren met rugzakken en dergelijke, want met een dagrugzakje kom je niet echt ver. Dus veel gesurft op het net en geslaagd voor tentje, dat redelijk klein en licht is, slaapzakken hadden we ook, self-inflating matjes gevonden en zoonlief liep bij Bever tegen een behoorlijke rugzak aan, die toevallig ook een leuke prijs had.

Dus hij droeg de tent wel. Als je hem zo hoorde dan hoefde ik eigenlijk alleen maar mijn eigen slaapzak te dragen. Het pakte iets anders uit, mijn slaapzak is ondanks klein opvouwen toch nogal volumineus of de rugzak toch iets te klein, moet ik nog uitvogelen, maar daarnaast konden ook de andere spullen zoals water, ontbijtkoeken, enz er wel ingepropt. Ook vervoer was geregeld, Pieter en Richard kwamen ons oppikken, dus dat was luxe. Eindelijk was 9 oktober aangebroken en na gauw nog wat noodles (voor het ontbijt!!) gehaald te hebben en alles in de zakken gepropt was onze lift er. Met enig gepas werd een rugzak achterin bij die van Pieter en Richard gelegd en de andere tussen ons in op de achterbank. Afgesproken was bij hotel Queen in Drunen. Daar troffen we nog meer doorgewinterde hikers aan. Rob had zijn plan om bij de Roestelberg iets te gaan happen veranderd door naar de chinees te gaan. Dit om geen argwaan te wekken bij de eigenaar van de Roestelberg. Dus met zijn elven bij de chinees. Dat was passen en meten voordat alles op warmhoudplaatjes stond, maar uiteindelijk was iedereen aan het eten.

Er bleek ruim voldoende te zijn, maar we hebben het restant toch maar niet in 'Doggiebags' gedaan voor onderweg. Pieter had vriendelijk gevraagd of zijn waterfles en waterzak met water gevuld konden worden. Dat werd ook keurig gedaan. Het meisje had uit voorzorg dat gele spul eruit gespoeld zodat Pieter lekker vers en schoon water tot zijn beschikking had. Bleek hij eigenlijk niet zo te waarderen.

Na het eten veranderde 11 vrij normale, wat casual geklede mensen in een club met stevige stappers, en grote rugzakken en nog enige andere merkwaardige attributen.

Omdat het mogelijk was dat er nog iemand bij de Roestelberg zou zijn, moest daar eerst naar toe gelopen worden. Er werd flink de pas ingezet. Ondanks dat het de eerste keer was dat ik dus met een grote rugzak liep (12 kilo schat ik en die van Thomas 15) konden we het tempo wel bij benen. Bij het bos werd het wel anders, je zag letterlijk geen man voor ogen, dus takken en wortels vermijden was meer iets wat je op de tast moest doen. Maar ook het traject naar de Roestelberg ging goed. Er bleken geen hikers te wachten daar, dus toen kon het echte werk beginnen. Nou, ik denk dat de Drunense duinen een goede replica vormen van een woestijn. Rul zand, dus zwaar en lastig lopen. En dan soms weer een stukje het bos in, waar je dan helemaal niets zag. Maar wel heel apart zo laat op de avond en geen andere recreanten in de buurt.

Zelf vond ik het niet verkeerd gaan, maar wellicht schat ik het verkeerd in en hebben de anderen zich verschrikkelijk lopen verbijten. Ik bedoel, ik liep wel achteraan en hijgde als een oud postpaard maar ik bleef aansluiting houden met de groep. Rond tien uur s'avond werd er een pauze ingelast, waarbij ik genoeg had aan wat slokjes water, maar tot mijn verbazing sommige een bakkie soep namen. Na een half uur werd er weer verder gelopen. Ik heb niet gevolgd of er per abuis dan wel bewust aan het eind van een duin het bos ingelopen werd, maar ineens waren we in Loon op Zand, in de bewoonde wereld, terwijl men gezegd had niet naar de disco te willen. Kaart er weer bij, deskundig kijken en oordelen, ik hoorde angstaanjagende opmerkingen over nog enkele uurtjes doorlopen en heb toen toch maar te kennen gegeven dat ik mijn benen behoorlijk begon te voelen. Er leek zich ook een blaar te ontwikkelen. Maar we moesten natuurlijk wel Loon op Zand uit, dus na nog enig wandelwerk (op een pad, dat ging al heel wat beter) liepen we ineens tegen een omliggende boom aan. Dit werd aangegrepen als een goede plek, we zaten net buiten het nationaal park en de kans op visite van de boswachter was minimaal. Het was een leuk plekje tussen bomen en met een zachte ondergrond.

Tenten en tarps opgezet. Toen bleek dus pas echt dat ik een beginneling ben, ik had heel royaal een veldfles gevuld met Famous Grous likeur (erg zoet) meegenomen. Maar tegen drie 1,5 literflessen gluhwein een fles jagermeister en een fles gewone Famous Grouse, was dat peanuts. Inmiddels hadden de mede hikers Thomas gefeliciteerd met zijn verjaardag, want ja het was de 10 oktober, Thomas zijn 18-de verjaardag. Hij vond het erg leuk dat er aan gedacht was en ook nog eens dat hij bedacht werd met wat leuke pakjes. Hoewel er geen kampvuur was -al kunnen sommige branders daar best voor doorgaan- was er dus warme gluhwein die wel een merkwaardig bezinksel vertoonde, maar naderhand (tenminste niet bij mij ) tot klachten leidde (lange termijn effecten kan ik niet uitsluiten). Na zo een anderhalf uur te hebben gez.pen, zijn Thomas en ik afgehaakt (half twee) en in onze slaapzak gerold. Thomas, die heel stoer deed, was volgens mij zo moe, dat hij niet eens meer de moeite nam om zijn inflating mat op te blazen, nadat hij ontdekte dat hij vergeten was de mat dicht te draaien.

Ik was bang dat ik het koud zou krijgen, maar opeens was het half zeven (dat is mijn standaardtijd) dus ik heb heerlijk geslapen en ik hoorde pas activiteit tegen acht uur. Iedereen ging opruimen want we zouden eerst een eindje lopen en dan ergens ontbijten. Na een klein uurtje kwamen we bij twee bankjes, wat een ideale plek bleek om te ontbijten. Thomas en ik hebben na enig overleg besloten dat het voor ons beter was om niet nog eens met de bepakking door de duinen te struinen. We voelden allebei onze schouders en ook aan de benen was het goed te voelen dat we geen gewone 20 km liepen, maar door stevig zand getrapt hadden.

Dus liep de hele groep naar een splitsing, waar wij gemakkelijk onze weg konden vinden ( naar Loon op Zand, volg het pad, dat kunnen beginners ook) terwijl de rest nog eens de duinen door ging. Hoewel je natuurlijk liever een hike 'afmaakt' denk ik dat het wel verstandig was, want ik kreeg op de 2,6 km naar Loon op Zand toch behoorlijk last van een spier achter in mijn knie, dus door het rulle zand, was dat mogelijk een blessure geworden (ik zal niet snel gaan zeuren, dus eerder te ver door gaan) of ik had de andere zo gehinderd en dan voel je je ook schuldig. Moraal, wellicht een iets te licht ingeschatte hike om mee te starten, maar dan vooral het rulle zand, de rest viel erg mee. De effecten zijn nu beperkt tot wat spierpijn-achtig gevoel in bovenbenen en gevoelig plekken op mijn sleutelbenen (en ja, ook mijn eerste teek). Maar Thomas vond het een herhaling waard, dat is dus 6/7 november al.

Ali

Via het prikbord kun je nog wat andere reactie nalezen over de nachthike en in de foto-albums staan enkele foto's van de hike.


Hiking-site.nl op Twitter




Share/Bookmark
homezoeken op deze sitetop van de pagina
Vertel vrienden over deze pagina

Laatste wijziging: 17-01-2021

Hiking-site.nl is een site voor actieve buitensporters, wandelaars en hikers die op zoek zijn naar informatie over materiaal, routes, navigatie, EHBO, tips en tricks, avontuur, wandelen, outdoor en buitensporten. Nieuw op deze site?
Lees dan eerst eens rustig deze pagina met informatie over Hiking-site.nl!
[home] [linken naar Hiking-site.nl] [adverteren op Hiking-site.nl]