Home » Thema-artikelen » Kinderhanden verdienen extra bescherming tijdens het sporten

Kinderhanden verdienen extra bescherming tijdens het sporten

Wie regelmatig met kinderen buiten sport, weet hoe snel een klein ongemak het plezier kan bederven. Koude vingers tijdens een winterwandeling, een schaafwond na een val met de mountainbike of pijnlijke handen na een middag klimmen: kinderhanden krijgen tijdens het sporten behoorlijk wat te verduren. Goede handschoenen zijn daarom meer dan een accessoire. Afhankelijk van de activiteit zorgen ze voor warmte, bescherming, grip of een combinatie daarvan. Daarbij is het belangrijk om niet zomaar een klein paar volwassen handschoenen te kiezen, maar goed te kijken naar pasvorm, materiaal en het gebruik waarvoor ze bedoeld zijn.

Dat verschil zie je duidelijk bij sporten waarbij grip een belangrijke rol speelt. Een jonge keeper heeft bijvoorbeeld weinig aan handschoenen die te groot zijn en bij iedere redding over de vingers schuiven. Goede Stanno keepershandschoenen kind zijn specifiek afgestemd op kleinere handen en moeten bescherming combineren met voldoende gevoel voor de bal. Datzelfde uitgangspunt geldt eigenlijk voor vrijwel iedere buitensport. Een handschoen moet beschermen zonder dat een kind daardoor nauwelijks meer kan voelen wat het vasthoudt. Precies daarom zijn dikke winterwanten uitstekend tijdens een wandeling door de sneeuw, maar een bijzonder slechte keuze wanneer je een stuur, rots of karabiner stevig moet kunnen vastpakken.

Warme handen zonder klamme vingers

Bij wandelen en andere rustige buitensporten is bescherming tegen kou vaak de belangrijkste reden om handschoenen te dragen. Vooral bij kinderen kunnen vingers snel koud aanvoelen, zeker wanneer het waait of wanneer handschoenen nat worden. Dikte alleen zegt daarbij niet alles. Een gevoerde handschoen die veel vocht vasthoudt, kan na verloop van tijd juist onaangenaam koud worden.

Let daarom op het materiaal en op de omstandigheden waarin de handschoenen worden gebruikt. Een dunne fleecehandschoen kan prettig zijn tijdens een frisse herfstwandeling, terwijl voor sneeuw, regen en winterse omstandigheden meer bescherming nodig is. Water- en windbestendigheid worden dan belangrijker. Tegelijkertijd moet een kind zijn vingers nog normaal kunnen bewegen. Een rits openen, een drinkfles vasthouden of iets uit een rugzak pakken hoort niet iedere keer te eindigen met het uittrekken van de handschoenen.

Voor kleding en de eigenschappen van verschillende materialen is ook de kledingrubriek binnen de materialenpagina's van deze site interessant. Daar speelt immers hetzelfde principe: bescherming tegen de omstandigheden moet samengaan met comfort en een goede afvoer van vocht.

Op de mountainbike telt ook bescherming bij een val

Bij mountainbiken krijgen handschoenen een heel andere functie. Natuurlijk houden ze de handen enigszins warm, maar belangrijker zijn grip en bescherming. Op hobbelige paden moeten kleine handen voortdurend remhendels en handvatten controleren. Zweethanden kunnen daarbij vervelend zijn, terwijl een val op grind of een stenig pad al snel schaafwonden aan handpalmen en vingers veroorzaakt.

Een goede kinderhandschoen voor mountainbiken moet daarom stevig genoeg zijn op kwetsbare plaatsen, maar soepel blijven bij de vingers. Kijk ook naar de sluiting rond de pols. Een handschoen die tijdens het fietsen verschuift, veroorzaakt irritatie en vermindert de controle. Te groot kopen 'om erin te groeien' is hier dus geen goed idee. Een beetje groeiruimte kan, maar vingertoppen die een centimeter vóór de eigen vingers bungelen maken nauwkeurig remmen lastiger.

Klimmen en via ferrata vragen om gevoel

Bij gewoon sportklimmen worden handschoenen meestal niet gebruikt tijdens het klimmen zelf. Bij een via ferrata ligt dat anders. Daar gaan de handen voortdurend langs staalkabels en worden karabiners telkens opnieuw geopend en verplaatst. Uitstekende metaaldraadjes, ruw staal en veelvuldig contact met rots kunnen de huid behoorlijk belasten.

Via ferratahandschoenen voor kinderen moeten daarom vooral de handpalm en vingers beschermen, terwijl voldoende bewegingsvrijheid behouden blijft. Het kind moet de karabiners zelfstandig en veilig kunnen bedienen. Laat een kind bij het passen dus niet alleen een vuist maken, maar ook daadwerkelijk een vergelijkbare beweging uitvoeren. Kan het de vingers gemakkelijk afzonderlijk bewegen en kleine voorwerpen stevig vastpakken? Dan zegt dat vaak meer dan alleen de aangegeven leeftijd of maat op de verpakking.

Natte omstandigheden stellen weer andere eisen

Canyoning maakt de keuze nog lastiger. De handen komen daar langdurig in aanraking met koud water, rotsen, touwen en ander materiaal. Een gewone winterhandschoen is ongeschikt zodra deze doorweekt raakt. Daarom worden bij dergelijke activiteiten vaak neopreen handschoenen gebruikt. Die blijven ook nat enige isolatie bieden en kunnen tegelijkertijd bescherming bieden tegen ruw gesteente.

Ook hier geldt echter dat dikker niet automatisch beter is. Te dikke handschoenen kunnen het bedienen van materiaal bemoeilijken. Bij technisch canyoning is het bovendien verstandig om de keuze van handschoenen af te stemmen met de gids of organisatie die de tocht begeleidt. Die weet welke omstandigheden ter plaatse worden verwacht en welke uitrusting noodzakelijk is.

De juiste maat is belangrijker dan groeiruimte

Wie kinderhandschoenen koopt, kijkt al snel naar leeftijdsaanduidingen zoals 8-10 of 10-12 jaar. Dat is een handig beginpunt, maar handen van kinderen verschillen net zo goed als die van volwassenen. Laat handschoenen daarom waar mogelijk passen. De vingers moeten tot dicht bij het einde komen zonder dat de vingertoppen strak tegen de stof worden gedrukt. Rond de handpalm mogen geen grote plooien ontstaan en de pols moet goed aansluiten.

Bedenk vooral wat de handschoenen tijdens de sport moeten doen. Warmte vraagt om andere eigenschappen dan bescherming tegen rotsen en voor een mountainbike is stuurgevoel belangrijker dan maximale isolatie. Een kind dat zijn handen goed kan gebruiken, houdt meer controle over zijn materiaal en zal de handschoenen bovendien daadwerkelijk aanhouden.

Uiteindelijk is dat misschien wel het belangrijkste criterium. De technisch beste kinderhandschoen heeft weinig waarde als hij knelt, schuurt of zo onhandig zit dat hij na tien minuten in de rugzak verdwijnt. Goede bescherming begint daarom niet bij de dikste voering of het sterkste materiaal, maar bij een handschoen die bij de activiteit én bij de handen van het kind past.